مهرانگیز کار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مهرانگیز کار، مهمان برنامه پولتیک - اسفند ۱۳۹۲

مهرانگیز کار وکیل، روزنامه‌نگار، و فعال اجتماعی در زمینه حقوق بشر، حقوق زنان و گسترش مردم‌سالاری است.

او متولد سال ۱۳۲۳ در شهر اهواز و دانش‌آموخته دوره کارشناسی رشته حقوق دانشکده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی دانشگاه تهران است.

در فروردین سال ۱۳۷۹ مهرانگیز کار در کنفرانس «ایران بعد از انتخابات» که توسط بنیاد هانریش بل در برلین بر‌گزار شده بود (مشهور به کنفرانس برلین) شرکت کرد. این کنفرانس توسط مخالفان جمهوری اسلامی به هم خورد. مهرانگیز کار پس از بازگشت از این کنفرانس در شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی مورد بازجویی قرار گرفت و دستگیر شد. او به مدت دو ماه در زندان اوین زندانی بود و پس از آن آزاد شد.

پس از آن توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی محاکمه و به چهارسال حبس محکوم شد. وی موفق شد به خارج از کشور برود. در همین دوره همسرش، سیامک پورزند، با اقرار به مطالبی بیان کرد که آنها توسط یک نهاد جاسوسی آمریکا برای براندازی حکومت در ایران تلاش می‌کنند. مهرانگیز کار از سال ۱۳۸۱ در تبعید به سر می‌برد و با دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌های معتبر جهان از جمله دانشگاه هاروارد و کلمبیا در آمریکا و موسسه تدا در ژاپن در زمینه حقوق بشر همکاری کرده‌است.

وی هم اکنون در «مرکز پِمبروک برای تدریس و تحقیق در مورد زنان» در دانشگاه براون مشغول به کار است. او دارای دو فرزند، آزاده (ساکن آمریکا) و لیلی (ساکن کانادا) است.

تألیفات[ویرایش]

  • شورش: روایتی زنانه از انقلاب ایران، سوئد: نشر باران، در دست چاپ
  • گردنبند مقدس، سوئد: نشر باران، ​۲۰۰۲
  • مشارکت سیاسی زنان ایران، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۷۹.
  • موانع حقوقی توسعه سیاسی در ایران، تهران، نشر قطره، ۱۳۷۹.
  • خشونت علیه زنان در ایران، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۸۰.
  • ساختار حقوقی نظام خانواده در ایران، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۷۸.
  • رفع تبعیض از زنان: مطالعه تطبیقی کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض آمیزعلیه زنان با قوانین داخلی ایران، تهران: نشر قطره، ۱۳۷۹ (ویرایش دوم).
  • حقوق سیاسی زنان در ایران، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۷۸.
  • بچه​های اعتیاد، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۷۵ چاپ دوم.
  • زنان در بازار کار ایران، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۷۳.
  • پژوهشی در هویت تاریخی زنان ایران، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۷۱. تالیف مشترک با شهلا لاهیجی.
  • فرشته عدالت و پاره​های دوزخ، تهران: انتشارات روشنگران، ۱۳۷۰.

جایزه‌ها[ویرایش]

  • ۲۰۰۴: دریافت جایزه حقوق بشر سالانه سازمان "Human Rights First" (کمیته وکلای حقوق بشر سابق)
  • ۲۰۰۲: جایزه بین‌المللی حقوق بشر Ludovic Trarieux (فرانسه) به عنوان وکیل فعال در زمینه حقوق انسانی زنان، جایزه مشترک از طرف انستیتوی حقوق بشر حقوقدانان بوردو و اتحادیه وکلای اروپا
  • ۲۰۰۲: جایزه Hellman/Hammett سازمان بین‌المللی دیده بان حقوق بشر به عنوان نویسنده‌ای که در معرض شکنجه سیاسی است
  • ۲۰۰۱ : جایزه آزادی نوشتنVasyl Stus انجمن قلم نیوانگلند (ماساچوست آمریکا) به عنوان نویسنده‌ای که با ظلم و بی رحمی مبارزه کرده است تا صدایش شنیده شود
  • ۲۰۰۰ : جایزه PEN/NOVIB انجمن بین‌المللی قلم هلند به عنوان نویسنده‌ای که آزادی خود را به دلایل سیاسی و عقیدتی از دست داده است
  • ۲۰۰۰: جایزه Donna Dell’anno انجمن Conseil De Lavallee Consiglio Regionale Della Valle D’aosta ایتالیا به خاطر ادامه مبارزه برای آزادی و دفاع از حقوق زنان - انجمن زنان روزنامه نگار ایتالیا او را به عنوان زن سال ۲۰۰۰ اعلام کرد
  • ۲۰۰۰: جایزه لطیفه یارشاطر انجمن مطالعات ایرانی آمریکا، به خاطر تالیف بهترین کتاب سال درباره زنان ایرانی
  • ۱۳۵۵: جایزه فروغ فرخزاد – ایران، به عنوان بهترین مقاله نویس

منابع و پیوند به بیرون[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]