شهرداری قزوین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شهرداری قزوین
Qazvin municipality logo.jpg
لوگوی شهرداری قزوین
بنیادگذاری ۱۳۰۶
گونه دولتی
دبیرکل مسعود نصرتی (از شهریور ۱۳۸۴ تاکنون)
رییس شهردار
وب‌گاه وبگاه شهرداری قزوین
نام پیش بلدیه قزوین
شهرداری قزوین
نام شهرداری قزوین
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان استان قزوین
شهرستان قزوین
اطلاعات اثر
کاربری شهرداری
کاربری کنونی موزه بلدیه
دیرینگی دوره قاجاریه
دورهٔ ساخت اثر دوره قاجاریه
بانی اثر شرکت روسی "شوسه"
مالک فعلی اثر شهرداری قزوین
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۲۵۸۸
تاریخ ثبت ملی ۲۷ بهمن ۱۳۷۸

عمارت شهرداری قزوین (موزه بلدیه) مربوط به دوره قاجار است و در خیابان شهرداری قزوین واقع شده است . این بنا اولین ساختمان شهرداری در ایران است.[۱]

پیشینه[ویرایش]

بر اساس تحقیقات انجام گرفته توسط مهدی نورمحمدی، مشاور فرهنگی شهردار قزوین ساختمان عمارت شهرداری قزوین قدیمی ترین عمارت شهرداری‌ها است که از سال ۱۳۰۶ شهرداری قزوین درآن مستقر شده‌است. مجموعه شهرداری قزوین (موزه بلدیه کنونی) قبل از جنگ جهانی اول توسط شرکت روسی "شوسه" که راه سوشه از قزوین به تهران را راه اندازی کرد، احداث شد و متعلق به این شرکت بوده‌است که آنها این مجموعه را گسترش داده و با ایجاد منبع آب و کلیسای کانتور که کوچکترین کلیسا در نوع خود محسوب می‌شود، همچنین استفاده از عمارت شهرداری به عنوان باشگاه در این مکان زندگی می‌کردند. اما بعد از جنگ موظف به دادن غرامت به ایران شدند و این مجموعه تحویل بلدیه قزوین شد.[۱]

موزه بلدیه[ویرایش]

این عمارت به تازگی مرمت گردیده و تبدیل به موزه بلدیه (شهرداری) شده‌است. از جمله آثاری که در این موزه به نمایش گذاشته شده‌است می توان به زین اسب، دستگاه تایپ و رادیوگرام صدرالعلماء اولین شهردار قزوین، مکاتبات اداری، نامه‌های مردم، بیش از ۲۰۰۰ سند از حوزه‌های شهرداری و نیز اسنادی در خصوص شرکت‌های زیر مجموعه شهرداری مثل شرکت آب و برق به معرض دید گذاشته شده‌است.[۲]

ثبت ملی[ویرایش]

این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «عمارت شهرداری قزوین، قدیمی‌ترین عمارت شهرداری‌هاست». صدا و سیمای مرکز قزوین. 
  2. آغاز به کار موزه بلدیه قزوین http://shahrdarnews.com/?p=411
  3. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]