شاخه‌های بهائیت

در حال حاضر تنها یک شاخه اصلی در بهائیت وجود دارد که بیش از ۷ ملیون طرفدار دارد در حالی که دیگر شعبه‌ها یا به مرور زمان از بین رفته‌اند یا طرفداران اندکی دارند.

اغلب بهائیان از بهاءالله به عبدالبهاء و از او به شوقی افندی و سپس به ایادیان امر الله و آنگاه به بیت العدل معتقد شده‌اند. فرقه‌هایی که از این خط اصلی منشعب شده‌اند معمولا ناموفق بوده‌اند و نتوانسته‌اند طرفداران قابل توجهی به خویش جلب کنند

وصیت‌نامه بهاءالله

بنا بر وصیت نامه بهاءالله، پسر بزرگش عباس که بعدها به عبدالبهاء ملقب گردید به عنوان جانشین او تعیین شد.

بهائیان معتقدند این برای اولین بار در تاریخ ادیان است که پیامبر یک دین پس از خود به صورت کتبی و با خط خود جانشین خویش را انتخاب می کند و این باعث می شود که بهائیت از شعبه شعبه شدن در امان بماند. پس از درگذشت بهاءالله و خواندن وصیت نامه او، عبدالبهاء جانشین وی شد. پس از این اتفاق، میرزا محمد علی اعتراض کرد که عبدالبهاء اختیارات رهبری را تقسیم نکرده و شروع به فعالیت علیه برادر بزرگش نمود. اکثر اعضای خانواده‌های زن دوم و سوم بهاءالله از میرزا محمد علی حمایت کردند اما او خارج از حیفا طرفداران کمی یافت.^{[نیازمند منبع]} طرفداران میرزا محمد علی خود را بهائیان موحد نامیدند.^{[نیازمند منابع ثانویه و معتبر]} سردسته مخالفان عبدالبهاء، نخستین مؤمن و کاتب بهاءالله، میرزاآقاجان کاشانی، بود. او و عده‌ای دیگر از اولاد و نزدیکان بهاء الله کتابها و نامه‌هایی نوشته جانشینی عبدالبهاء را انکار نمودند و عباس افندی را خارج از دین پدرش دانستند. ^{[منابع معتبر و ثانویه]} همکاری میرزا محمد علی و امپراطوری عثمانی به بازداشت و حبس مجدد عبدالبهاء در عکا انجامید.حتی گفته شد که میرزا محمد علی در پی طراحی به دار آوریختن عبدالبهاء به اتهام خیانت به امپراطوری بوده‌است.حتی نزدیک بود او اعدام شود

اما انشعابی که میرزا محمد علی ایجاد کرد دیگر امروز حضور موثری ندارد. حداکثر چند خانواده در عکا طرفدار اویند که آنها هم فعالیت تشکیلاتی خاصی ندارند.

منابع

‎