سهل تستری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابو محمد سهل بن عبدالله تستری شوشتری (۲۰۳ تا ۲۸۳ ه.ق.) از مشایخ و بزرگان صوفیه.
مدتی در آبادان بسر برد و مدتی نیز در بصره اقامت گزید، که در همانجا وفات یافت.
فرقه صوفی سهلیه به وی منصوبند.[۱]
کتاب تفسیر قرآن العظیم او قدیمی ترین تفسیر عارفانه موجوداز قرآن می باشد. ذالنون مصری از شاگردان مهم او بشمار می آید. در تذکرة الاولیاء عطار درباره وی آمده است که جانوران و درندگان گرد خانه وی گرد می آمدند و به کسی آسیب نمی رساندند لذا خانه وی به «بیت السباع» معروف بوده است. [۲]از شاگردان وی در تصوف حسین منصور حلاج مشهور است.
منابع [ویرایش]
- ↑ طریقهها و سلسلههای تصوف
- ↑ تذکرة الاولیاء،عطار نیشابوری، تصحیح دکتر استعلامی.
پیوند به بیرون [ویرایش]
| مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به سهل تستری در ویکیگفتاورد موجود است. |
| این یک نوشتار خُرد پیرامون اسلام است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |