سلاح گرمافشاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انفجار یک بمب گرمافشاری نیروی دریایی آمریکا در سال ۱۹۷۲ که علیه یک کشتی اسقاطی استفاده شده است.

سلاح گرمافشاری یا ترموباریک [۱] (thermobaric weapon) نوعی بمب یا سلاح است که در ابتدا توده‌ای از مواد آتش‌زا در شعاع انفجاری خود ایجاد می‌کند که با اکسیژن موجود در جو مخلوط می‌شود. سپس در مرحله بعد، این توده آتش می‌گیرد. بطوریکه تمام منطقه آتش گرفته شده را نابود می‌کند. سلاح گرمافشاری ابتدا به کمک یک خرج کوچک، اَبری از غبار انفجاری ایجاد می‌کند و سپس آن را با خرج دوم محترق می‌سازد.

بمب گرمافشاری که بمب خلاء هم نامیده شده با استفاده از اکسیژن موجود در هوا برای سوختن، یک ابر انفجاری قدرتمند ایجاد می‌کنند و با این کار در مقایسه با بمب‌های معمولی، انرژی تخریبی خود را در طول زمان بیشتری آزاد می‌کند.[۲] بنابر این، هنگامی که این بمب در فضای سرپوشیدهٔ پناهگاه‌های زیرزمینی منفجر شود، فشار تخریبی آن به مدت طولانی‌تری در فضای بستهٔ پناهگاه باقی می‌ماند و باعث تخریب بیشتری می‌گردد و به این خاطر برای پاکسازی استحکامات و سنگرها سلاحی کارآمد به‌شمار می‌آید.

سلاح‌های گرمافشاری موجود[ویرایش]

 روسیه

و سلاح‌های گرمافشاری بیشتر دیگر.
 ایالات متحده آمریکا[۴]

 بریتانیا

  • بریتانیا در ژوئن ۲۰۰۸ اذعان کرد که در افغانستان از بمب‌های گرمافشاری استفاده کرده است.

منابع[ویرایش]

  1. برابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی.
  2. (انگلیسی) United States National Research Council. 2002 "Assessment of the Office of Naval Research's Air and Surface Weapons Program", p. 23. ISBN: 0309086019.
  3. Rusland test zwaarste 'gewone' bom, NOS, 12 september 2007
  4. (انگلیسی) Schneider, Barry R. 2004, augustus. "Counterforce targeting capabilities and challenges", p. 24-25. ISBN: 1428994424.