باروت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

پرش به: ناوبری, جستجو
باروت بی‌دود
باروت بی‌دود

باروت ماده‌ای است که به‌سرعت می‌سوزد و از همین رو در سلاح‌های گرم به‌عنوان ماده پیشرانه بکار می‌رود.

باروت بر دو گونه اصلی است: باروت سیاه و باروت بی دود.

باروت سیاه نخستین نوع باروت بود. اختراع آن را در حدود قرن‌های هفتم تا نهم میلادی به چینی‌ها، مسلمانان (عرب‌ها، ایرانیان) و حتی به راجر بیکن (کیمیاگر انگلیسی سدهٔ سیزدهم میلادی) نسبت می‌دهند.

زبان‌های دیگر