زیماس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زیمایه (به انگلیسی: Zymase) مجموعهای از آنزیمهاست («مخلوط») که تخمیر قند به اتانول و دیاکسید کربن را کاتالیز میکند که به طور طبیعی در مخمرها رخ میدهد. زیمایه برای اولین بار در سال ۱۸۹۷ یک شیمیدان آلمانی به نام ادوارد بوخنر در آزمایشگاهش موفق به این کشف شد و برای تحقیقاتش در زمینهٔ بیوشیمی و کشف یک روش تخمیر بدون سلول (زنده) جایزه نوبل شیمی ۱۹۰۷ به او اعطا شد.
منبع [ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Zymase»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۱).
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون شیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
