رصدخانه جنوبی اروپا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۸°۱۵′۳۶″ شمالی ۱۱°۴۰′۱۶″ شرقی / ۴۸.۲۶۰۰۰° شمالی ۱۱.۶۷۱۱۱° شرقی / 48.26000; 11.67111

Eso-logo.jpg

رصدخانه جنوبی اروپا (به انگلیسی: European Southern Observatory) یا ESO سازمانی اروپایی برای پژوهش‌های اخترشناسی در نیمکرهٔ جنوبی است.

در میان کشفیان این سازمان می‌توان به کشف ده‌ها سیاره خارج از منظومه شمسی اشاره نمود.[۱]

سازمان[ویرایش]

این سازمان که در سال ۱۳۴۰ (۱۹۶۲ میلادی) ایجاد گردیده، جدیدترین تکنولوژیِ امکانات پژوهشی را برای ستاره شناسان و اخترفیزیک دان‌ها تامین می‌کند و توسط اتریش، بلژیک، جمهوری چک، دانمارک، فنلاند، فرانسه، آلمان، ایتالیا، هلند، پرتغال، اسپانیا، سوئد، سوئیس و انگلستان پشتیبانی می‌شود. چندین کشور دیگر نیز برای پیوستن به این سازمان ابراز علاقهٔ فراوان نموده‌اند.

شعبه مرکزی ESO شامل واحد تحقیقات علمی و تکنیکی و مرکز اداری در گراچینگ نزدیک مونیخ آلمان واقع شده‌است. واحد عملیاتی ESO واقع در مرکز سندیگو شامل سه سایت رصدی است که در چیلن صحرای آتاکاما گرد هم آمده‌اند.اولین مرکز لاسیلا است که در ۶۰۰ کیلومتری ودر ارتفاعات ۲۴۰۰ متری شمال سندیگو قرار دارد و عملیات مورد نیاز ESO را با چندین تلسکوپ اپتیکی بزرگ انجام می‌دهد. همچنین دومین مرکز که در پارانال، ۲۶۰۰ متری ارتفاعات کوهستان‌های جنوب آنتوفاگاستا واقع شده‌اند و مجهز به تلسکوپ‌های بسیار بزرگی با نام VLT می‌باشند. این مجموعه شامل دو تلسکوپ (VISTA) جهت نقشه برداری و یک تداخل سنج(VST) می‌باشد. سومین سایت در ۵۰۰۰ متری ارتفاعات لنو در چاجنانتور، نزدیک سن پدرو در صحرای آتاکاما است.جایی که یک تلسکوپ ریز میلیمتری جدید APEX در عملکردی مشابه با آرایش عظیم آنتن‌های ۱۲ متری ریز میلیمتری (ALMA) می‌باشد که با همکاری آمریکای شمالی، شرق آسیا و شیلی بنا گشته‌است . ESO بارها در برسی‌های خود از تلسکوپ‌های اپتیکی بزرگ فرو سرخ بانام E-ELT نیز استفاده کرده‌است.

وضعیت سهام اعضای ESO چیزی حدود ۱۲۰ میلیون یورو است که سالانه ۶۰۰ کارمند را از دور و اطراف استخدام می‌کند.

ESO عضوی از شرکت غیر سهامی هفت سازمان پژوهشی دولتی (EIROforum)در اروپا است که جستجوهای بنیادی را در جهان انجام می‌دهند.

کشورهای عضو[ویرایش]

ESO - ESO Highlights in 2008 (by).jpg
کشور سال عضویت
Flag of Belgium.svg بلژیک ۱۹۶۲
 آلمان ۱۹۶۲
 فرانسه ۱۹۶۲
 هلند ۱۹۶۲
 سوئد ۱۹۶۲
 دانمارک ۱۹۶۷
 سوئیس ۱۹۸۱
 ایتالیا ۱۹۸۲, ۲۴ May
 پرتغال ۲۰۰۰, ۲۷ June
 بریتانیا ۲۰۰۲, ۸ July
 فنلاند ۲۰۰۴, ۱ July
 اسپانیا ۲۰۰۶, ۱ July
 جمهوری چک ۲۰۰۷, ۱ January
 اتریش ۲۰۰۸, ۱ July

روسا[ویرایش]

روسا
Otto Heckmann ۱۹۶۲–۱۹۶۹
Adriaan Blaauw ۱۹۷۰–۱۹۷۴
Lodewijk Woltjer ۱۹۷۵–۱۹۸۷
Harry van der Laan ۱۹۸۸–۱۹۹۲
ریکاردو جیاکونی ۱۹۹۳–۱۹۹۹
Catherine Cesarsky ۱۹۹۹-۲۰۰۷
Tim de Zeeuw from ۲۰۰۷

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]