دپش مد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دیپش مد
Depeche Mode 2006.jpg
اجرای زندهٰ دپش مد در ۲۰۰۶
اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه باسیلدون، ایسکس، انگلیسی
سبک‌ها موج نو
سینث‌پاپ
الکتروپاپ
آلترنتیو دنس
سال‌های فعالیت ۱۹۸۰-اکنون
ناشرین میوت
کپیتل رکوردز
ای‌ام‌آی
سایر
ریپرایز
سام بیزار
نقش‌های مرتبط یازو
ایریشر
ریکویل
وب‌گاه Official site
اعضای کنونی دیو گان
مارتین گور
اندرو فلچر
اعضای پیشین وینس کلارک (۱۹۸۰-۱۹۸۱)
الان وایلدر (۱۹۸۲-۱۹۹۵)

دِپش مُد (به انگلیسی: Depeche Mode) نام گروه موزیک الکترونیک انگلیسی است که در سال ۱۹۸۰ تاسیس شد. اعضای اصلی این گروه دِیّوّ گان (خواننده اصلی)، مارتین اِل گور (کیبرد، گیتار، خواننده، نویسنده آهنگ‌ها بعد از سال ۱۹۸۱)، اندرو فلچر (کیبرد) و وینس کلارک (کیبرد، نویسنده ارشد آهنگ‌ها سال ۸۱-۱۹۸۰) است. وینس کلارک پس از انتشار نخستین آلبوم در سال ۱۹۸۱ گروه را ترک کرد و به جای او آلن ویلدر (رهبر کیبرد، تولید کننده ۱۹۹۵-۱۹۸۲) آمد. از وقتی که ویلدر گروه را ترک کرد، گان، گور و فلچر سه نفری به فعالیت ادامه دادند. دپش مد یکی از پرطرفدارترین گروه‌های موسیقی بریتانیاست. آن‌ها چهل و پنج آهنگ در جدول تک آهنگ‌های بریتانیا و ۱ آلبوم در بریتانیا و ایالات متحده و سراسر کشورهای اروپایی به عنوان بهترین تک آهنگ و آلبوم دارند. گروه دپش مد بیش از ۱۰۰ میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته‌است که با تک آهنگ‌های این گروه بیش از ۱۴۰ میلیون می‌شود. دپچ مود موفق ترین گروه الکترونیک تاریخ است.

تاریخ[ویرایش]

اعضای گروه دپش مد در کنسرتی زنده در بارسلونا، ۲۰۰۶

تشکیل (۱۹۸۰-۱۹۷۷)[ویرایش]

دپش مد در سال ۱۹۷۷ تاسیس شد. وقتی که وینس کلارک و اندرو فلچر تصمیم به تشکیل گروه گرفتند، ابتدا نام گروه No Romance in China بود، همراه با کلارک که خواننده/گیتاریست گروه بود و فلچر که موسیقی باس را اجرا می‌کرد.

بگو و هجی کن (۱۹۸۱)[ویرایش]

هنگامی که گروه فعالیت خود را شروع کرد، گروه به دانیل میلر (یک نوازنده موسیقی الکترونیک و مؤسس "میوت رکوردز") نزدیک شد. او مایل بود برای معروف شدن کمپانی‌اش آهنگ‌های آنها را ضبط کند. در نتیجه، با گروه قرارداد بست و اولین تک آهنگ آنها «رؤیای من» نام گرفت که در دسامبر ۱۹۸۰ ضبط شد و در فوریهٔ ۱۹۸۱ منتشر شد. این تک آهنگ در جدول تک آهنگ‌های بریتانیا رتبهٔ ۵۷ را به دست آورد. این آهنگ گروه را تقویت کرد و دومین تک آهنگ آنها «زندگی جدید» نام گرفت. این آهنگ در جدول ۱۱ شد. سه ماه بعد، گروه آهنگ «فقط به اندازهٔ کافی به دست نمی‌آورند» را منتشر کرد. این تک آهنگ رتبهٔ ۱۰ و سپس رتبهٔ هشتم را کسب کرد. این تک آهنگ راهی را برای پیشرفت باز کرد و موفق شدند اولین آلبومشان را به نام "بگو و هجی کن" در نوامبر ۱۹۸۱ منتشر کنند و به رتبهٔ دهم در جدول آلبوم‌های بریتانیا برسند.

ترک کلارک، آشفتگی و ملحق شدن به گروه[ویرایش]

در مدت پیشرفت آلبوم بگو و هجی کن، کلارک به صورت شخصی شروع به خوانندگی کرد. او بعدها می‌گوید «آنجا برای هیچ کاری زمان کافی نبود». در نوامبر ۱۹۸۱، کلارک اعلام کرد که دپش مد را ترک می‌کند. سپس او به خواننده سبک بلوز السون مویت ملحق شد و بعدها دو نفری همراه اندی بل گروه حذف را تشکیل دادند.

در سال ۱۹۸۱، گروه جایگاهی بی نام در «ملودی میکر» داشت و نگاه‌ها به گروه‌ها و خواننده‌های دیگر بود.

یک قاب شکسته (۱۹۸۲)[ویرایش]

در ژانویه ۱۹۸۲، گروه آهنگ «میبینمت» را منتشر کرد که این اولین تک آهنگ بدون کلارک بود و در جدول رتبهٔ ششم را به دست آورد. در ژانویهٔ ۱۹۸۲، گروه اولین تور جهانی خود را به نام تور «میبینمت» آغاز کردند. یک ماه بعد دو تک آهنگ دیگر به نام «معنی عشق» و «در سکوت روانه شو» را منتشر کردند.

دپش مد کار بر روی دومین آلبوم خود را در ژوئیهٔ ۱۹۸۲ آغاز کرد. دانیل میلر از پریشانی گروه مطلع شد و گفت نیازی به ضبط آلبوم جدید نیست و گروه نمی‌تواند بدون کلارک موفق شود. دومین آلبوم آن‌ها «یک قاب شکسته بود» که با همهٔ مشکلات در ماه سپتامبر منتشر شد. در اکتبر ۱۹۸۲ آن‌ها دومین تور خود را به نام «تور قاب شکسته» شروع کردند.

دوباره، زمانِ ساختن (۱۹۸۳)[ویرایش]

یک تک آهنگ که در آلبوم گذاشته نشده بود به نام «تعادل را برقرار کن!» در ژانویهٔ ۱۹۸۳ منتشر شد و ویلدر اولین همکاری اش را با گروه آغاز کرد.

برای سومین صفحه سی و سه دور گروه آلبوم «دوباره، زمانِ ساختن»، دپش مد همراه تولید کننده گرف جانز کارشان را آغاز کردند. اولین تک آهنگ این آلبوم «همه چیز به حساب می‌آید» بود که به مکان ششم در جدول تک آهنگ‌های بریتانیا راه یافت. همچنین در ایرلند، آفریقای جنوبی، سویس، سودان و غرب آلمان مکان ۳۰ را به دست آورد. ویلدر نیز در نوشتن متن آهنگ‌ها شرکت کرد.

پاداشی عظیم (۱۹۸۴)[ویرایش]

در آن سال‌ها، دپش مد در بریتانیا، اروپا، و استرالیا به موفقیت بزرگی دست یافت؛ گر چه این تغییر در مارس ۱۹۸۴، وقتی که آن‌ها تک آهنگ «مردم مردم اند» را منتشر کرد ادامه داشت. این تک آهنگ به رده ۲ در ایرلند و ۴ در بریتانیا صعود کرد و در سوییس هم به مکان اول راه یافت؛ ولی در آمریکا در سال ۱۹۸۵ سیزدهم شد. کمپانی سایر رکوردز که مسئول فروش در آمریکای شمالی بود آلبوم را به نام دیگری منتشر کرد. در سپتامبر ۱۹۸۴ آلبوم «پاداشی عظیم» منتشر شد. این آلبوم نیز به جدول ایالات متحده راه یافت و در اروپا جزو ۱۰ آلبوم برتر شد.

در سال ۱۹۸۵، میوت رکوردز تک آهنگ‌های گروه را جمع آوری کرد و آلبومی به نام تک آهنگ‌های ۸۱>۸۵ منتشر کرد که دو تک آهنگ جدید این گروه به نام «شَرِّ بیماری را بکن» و «بهش می گن دل» در این آلبوم وجود داشتند.

جشن سیاه (۱۹۸۶)[ویرایش]

در سال ۱۹۸۶ دپش مد با تغییرات اساسی وارد شد و پانزدهمین تک آهنگشان را به نام «برهنه» را منتشر کردند و این آهنگ همراه آلبوم جشن سیاه بود.

موسیقی برای توده‌ها (۱۹۸۷)[ویرایش]

آلبوم «موسیقی برای توده ها» تغییر بیشتری در روش کار گروه ایجاد کرد. در این زمان، سه تک آهنگ ناامیدکننده به نام «عشق بیگانه»، «رومو دیگه هرگز زمین نزن» و «پشت فرمان» در بریتانیای کبیر منتشر کردند.

۱۰۱ (۱۹۸۸)[ویرایش]

پس از شکست آلبوم «موسیقی برای توده‌ها»، گروه توری جهانی را در سال ۸۸-۱۹۸۷ اجرا کرد. این تور در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۸ به اوج خود رسید. این کنسرت در پاسادنای کالیفرنیا و در استودیو رز بول انجام شد. پیشرفت این تور بی سابقه بود و موفقیت بزرگی در ایالات متحده به دست آورد که در مستند ۱۰۱ ثبت شد - این مستند حاوی فیلم این کنسرت همراه با ساندترک آلبوم بود.

دِیّوّ گان خواننده گروه در سال ۲۰۰۶

متجاوز (۱۹۹۰)

اواسط سال ۱۹۸۹، گروه شروع به ضبط آلبومی در میلان به همراه تولید کنندهٔ «فلاد» و مهندسی فرانسوآ کورکیان کرد. نخستین نتیجهٔ این آلبوم، تک آهنگی به نام «عیسای شخصی» بود. این آهنگ در مکان ۱۳ در جدول تک آهنگ‌های بریتانیا جا گرفت. در ایالات متحده اولین تک آهنگ طلایی و در جدول ۴۰ تک آهنگ برتر شد.

در ژانویه ۱۹۹۰، تک آهنگ «از سکوت لذت ببر» منتشر شد که یک موفقیت بزرگ برای دپش مد محسوب می‌شد و توانست رتبه ششم را در بریتانیا کسب کند. آلبوم متجاوز توانست موفقیت بزرگی برای گروه ایجاد کند. سرانجام تور جهانی آن‌ها به نام «تور جهانی متجاوز» موفقیت دیگری برای شان به وجود آورد و ۴۰٬۰۰۰ بلیت در ۸ ساعت در نیویورک فروخته شد و ۴۸٬۰۰۰ بلیت هم در لس آنجلس، داجر استادیوم فروخته شد. دو تک آهنگ دیگر هم به نام «خط مشیِ راستی» و «جهان در چشمان من» در آلبوم گذاشته شد که در بریتانیا و ایالات متحده موفقیت خوبی داشت.

ترانه‌هایی از ایمان و اخلاص (۱۹۹۳)[ویرایش]

در سال ۱۹۹۳ آلبوم «ترانه‌هایی از ایمان و اخلاص» منتشر شد که در آن صدای سنگین گیتار الکترونیک، کیبرد، و طبل بود. این آلبوم به رتبه اول در بریتانیا و ایالات متحده دست یافت که در این آلبوم تک آهنگ «احساست می‌کنم» هم بود. در این مدت، دیو گان به هروئین معتاد شد و روی رفتار او تأثیر گذاشت.

جداشدن الن وایلدر از گروه (۱۹۹۵)[ویرایش]

در ژوئن سال ۱۹۹۵، الن وایلدر اعلام کرد که دپش مد را ترک می‌کند. او دربارهٔ این موضوع توضیح داد: «از وقتی که در سال ۱۹۸۲ به این گروه ملحق شدم، پیوسته تلاش کردم تمام انرژی ام را صرف گروه کنم و با قدرت تلاش کردم تا گروه را به موفقیت برسانم و مقداری از کارم را هم به خوبی انجام دادم. از این تصمیم هم راضی هستم.»

او کارش را به صورت یک پروژه شخصی آغاز کرد و به گروه رکویل پیوست. همچنین حال روحی دیو گان به شدت رو به وخامت می‌رفت.

ماورا (۱۹۹۷)[ویرایش]

دیو گان مورد آزمایش قرار گرفت و دوباره به گروه بازگشت. در اواسط سال ۱۹۹۶، گان داروهای توانبخشی مصرف کرد و با مشکل اعتیاد به هروئین مبارزه می‌کرد. در سال بعد، آلبوم «ماورا» منتشر شد و دو تک آهنگ به نام «لولهٔ یک تفنگ» و «این اصلاً خوب نیست» نیز منتشر شدند. این آلبوم در بریتانیا اول و در ایالات متحده پنجم شد. آهنگ‌های «خانه» و «بی فایده» نیز همراه آلبوم منتشر شدند.

دومین آلبومی که از جمع آوری تک آهنگ‌ها ساخته شده بود نیز به نام «(تک آهنگ‌ها (۸۶-۹۸» در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. تور آلبوم ماورا چهار ماه طول کشید.

کنسرت دپش مد در برمن آلمان درسال ۲۰۰۶ (تور فرشته)
کنسرت دپش مد در لندن در دسامبر ۲۰۰۹ (تور جهان)

محرک (۲۰۰۱) در سال ۲۰۰۱، دپش مد آلبوم «محرک» را منتشر کرد که تولید کنندهٔ این آلبوم مارک بل بود. این آلبوم در بریتانیا و ایالات متحده موفقیت چشمگیری کسب کرد. «به رؤیات ادامه بده»، «عشقتو احساس می‌کنم»، «عشق آزاد» و «عاشقانی برای یک شب» تک آهنگ‌هایی بودند که در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۱ منتشر شدند.

فرشته را بازی کردن (۲۰۰۵) در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۵، این گروه یازدهمین آلبومشان را به نام «فرشته را بازی کردن» منتشر کردند. تولید کنندهٔ این آلبوم بن هیلر بود. اولین تک آهنگ این آلبوم با نام «گرانبها» منتشر شد. این تک آهنگ در بریتانیا چهارم شد. ویدیوی رسمی این تک آهنگ در ۱۲ سپتامبر در سایت http://www.depechemode.com برای تماشا گذاشته شد. دومین تک آهنگ به نام «دردی که بهش عادت دارم» در ۱۲ دسامبر منتشر شد و سومین تک آهنگ هم به نام «خوب تحمل کن» منتشر شد. تور فرشته نیز در سال ۲۰۰۶ آغاز شد.

در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۶ دی وی دی - سی دی خود را به نام «تور فرشته: در میلان» منتشر کرد.

صداهای جهان (۲۰۰۹)[ویرایش]

در اوت ۲۰۰۷، در اوج پیشرفت، دیو گان دومین آلبوم انفرادی خود را به نام «ساعت شنی» عرضه کرد. دپش مد خبر آلبوم جدید خود را داد. همچنین در این مدت دپش مد تور جهانی به نام «توری از جهان» را اجرا می‌کند.

در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۹ سایت رسمی دپش مد اسم آلبوم جدید را «صداهای جهان» نام داد. این آلبوم در ۲۰ آوریل ۲۰۰۹ در جهان و ۲۱ آوریل در ایالات متحده منتشر شد.

«غلط» اولین تک آهنگ این آلبوم بود که در ۲۱ فوریه ۲۰۰۹ منتشر شد.

«صلح» دومین تک آهنگ این آلبوم بود که در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۹ منتشر شد.

نوازنده اجراهای زنده[ویرایش]

  • پیتر گوردینو - کیبرد، باس الکتریکی و گیتار الیکتریکی (۱۹۹۸ تا اکنون)
  • کریستین ایگنر - وابسته به نوشتن متن آهنگ‌ها و طبل زن (۱۹۹۷ تا اکنون)
  • جردن بیلی - همراه صدای خواننده (۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱)
  • هالیدیا کمپبل - همراه صدای خواننده (۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴)
  • سامانتا اسمیت - همراه صدای خواننده (۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴)
  • داریل بمنت - کیبرد (۱۹۹۴)
  • دیو کلیتن - کیبرد (۱۹۹۷)
  • جانت راموس - همراه صدای خواننده (۱۹۹۸)
  • جرجا لویز - همراه صدای خواننده (۲۰۰۱)

فهرست آلبوم‌های استودیویی[ویرایش]

  • بگو و هجّی کن (۱۹۸۱) Speak & Spell
  • یک قاب شکسته (۱۹۸۲) A Broken Frame
  • دوباره، زمانِ ساختن (۱۹۸۳) Construction Time Again
  • پاداشی عظیم (۱۹۸۴) Some Great Reward
  • جشن سیاه (۱۹۸۶) Black Celebration
  • موسیقی برای توده‌ها (۱۹۸۷) Music for the Masses
  • متجاوز (۱۹۹۰) Violator
  • ترانه‌هایی از ایمان و اخلاص (۱۹۹۳) Songs of Faith and Devotion
  • ماورا (۱۹۹۷) Ultra
  • محرک (۲۰۰۱) Exciter
  • فرشته را بازی کردن (۲۰۰۵) Playing the Angel
  • صداهای جهان (۲۰۰۹) Sounds of the Universe
  • دلتا ماشین (۲۰۱۲) Delta Machine

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Depeche Mode»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ اوت ۲۰۱۱).

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دپش مد موجود است.