دورنوردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دورنوردی (به انگلیسی: Teleportation) مفهومی است که به جابه‌جایی ماده در فضای غیرمادی اشاره می‌کند. به عبارت دیگر انتقال یک ماده از یک نقطه به نقطه دیگر بدون عبور از فضای فیزیکی ما بین آنها است.

ریشۀ لغت[ویرایش]

این کلمه از پیشوند یونانی تله (tele)به معنای "دوردست" و "فاصله" ، portare فعل لاتین ([pɔr'ta rɛ ː])، "حمل کردن" تشکیل شده است .

دورنوردی در فرهنگ روایی و داستانی[ویرایش]

انتقال از راه دور بیشتر در داستانهای علمی - تخیلی شایع است که از آن جمله میتوان به جنگ ستارگان ، دروازۀ ستارگان و پیشتازان فضا اشاره کرد .همچنین این مفهوم در باورهای عامیانه نوعی توانایی فرابشری به شمار می‌رفته است و داستان‌های زیادی نیز در این زمینه بیان شده است.حتی در برخی از مکاتب اعتقادی نظیر اسلام و بوداییسم مورد تایید قرار گرفته است.در قران کتاب آسمانی مسلمانان داستان انتقال تخت بلقیس از سبا به فلسطین به وسیله آصف بن برخیا وزیر سلیمان[۱][۲] که به گفته قرآن، علمی از کتابی خاص را داشت[۳]، نمونه‌ای از اعتقاد به دورنوردی در اسلام است که در اصطلاح آن را طی الارض گویند.

دورنوردی در فیزیک[ویرایش]

نوشتار اصلی: دورنوردی کوانتومی

تا پیش از کشف کوانتوم ، دورنوردی از دیدگاه فیزیک غیرمنطقی و خرافی انگاشته می‌شد. اما با کشف فوتون و خاصیت دوگانه موجی - ذره‌ای نور الکترومغناطیس ، (اصل دوبروی) ، وجود دورنوردی در ذرات بنیادین به اثبات رسید. این اکتشافات باعث آغاز پژوهش‌ها در این زمینه شد. هم‌اکنون در بسیاری از گروه‌های فیزیک کوانتوم و ذرات بنیادین در این زمینه تحقیق می‌شود.

منابع[ویرایش]

  1. مفاتیح الغیب (تفسیر کبیر) - فخرالدین رازی ابوعبدالله محمد بن عمر-جلد 24 - صفحه 556
  2. المیزان فی تفسیر القرآن - طباطبایی سید محمد حسین - جلد 15 - صفحه 363
  3. سوره نمل - آیات 38 تا 41
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Teleportation»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۲).