دلشدگان (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دلشدگان
کارگردان علی حاتمی
تهیه‌کننده علی حاتمی
نویسنده علی حاتمی
بازیگران امین تارخ
اکبر عبدی
جلال مقدم
فرامرز صدیقی
سعید پورصمیمی
حمید جبلی
محمدعلی کشاورز
فتحعلی اویسی
جمشید هاشم‌پور
رقیه چهره‌آزاد
شهلا ریاحی
لیلا حاتمی
توران مهرزاد
علی اصغر گرمسیری
منصور والامقام
سرور نجات‌الهی
موسیقی حسین علیزاده
محمدرضا شجریان
فیلم‌برداری محمود کلاری
تدوین روح‌الله امامی
تاریخ انتشار ۱۳۷۱
مدت زمان ۹۱ دقیقه
کشور ایران
زبان فارسی
صفحه در وب‌گاه IMDb

دلشدگان سیزدهمین فیلم سینمایی علی حاتمی است. او این فیلم را در سال ۱۳۷۰ کارگردانی کرد. او در این فیلم، علاوه بر کارگردانی، نویسنده فیلم نامه، تهیه کننده و طراحی صحنه را نیز بر عهده داشت.

از آن‌جا که داستان فیلم درباره موسیقی ایرانی است، سرشار از صحنه‌هایی است که به نوازندگی و فرهنگ اهالی موسیقی در دوران قاجار می‌پردازد. این صحنه‌ها با توانایی منحصر به فرد علی حاتمی در خلق فضاهای قدیمی همراه شده‌است. هم‌چنین می‌توان موسیقی فیلم را که حسین علیزاده ساخته‌است را به عنوان یکی از نقاط قوت آن برشمارد. این موسیقی با صدای آواز محمدرضا شجریان همراه شده‌است که بجای خوانندهٔ فیلم-امین تارخ- خواند؛ ولی اجازهٔ لب خوانی به او داده نشد. به همین خاطر، در صحنه‌های تصنیف خوانی فیلم هرگز نمای بسته از خواننده دیده نشد. آواز تک تارخ که بعد از دل باختن به شاهزاده ترک(لیلا حاتمی) خوانده می‌شود از به یاد ماندنی‌ترین لحظات فیلم است.

فریدون مشیری به درخواست محمدرضا شجریان شعرها و آهنگ‌های فیلم را بررسی کرد و مورد بازبینی قرار داد.[۱]

آوازها و تصنیف‌های ساخته‌شده برای این فیلم، بعداً در آلبومی به همین نام منتشر شد.

داستان فیلم[ویرایش]

فیلم از روی داستان واقعی ای در زمان قاجار ساخته شده است که در آن گروهی از نوازندگان سازهای ایرانی به تفلیس سفر می کنند. این سفر که در دوران احمد شاه قاجار به وقوع می‌پیوندد به منظور پر کردن صفحه از ردیف‌های موسیقی ایرانی صورت می‌گیرد. در این سفر مرحوم ظللی خواننده ی بزرگ آن زمان به مرض سل مبتلا است در فیلم دلشدگان نیز یکی از تجار ایرانی واسطه ی دربار و هنرمندانی غیر وابسته به درب خانه می شود تا ایشان به هزینه ی کمپانی هند شرقی برای ضبط صفحه به پاریس بروند. در این سفر هر کس خاطرات گذشته ی خود را به نوعی مرور یا بازگو می کند. سرانجام خواننده ی گروه دلباخته ی شاهزاده ی نابینای تُرک می شود و در غربت جان می سپارد.

اشکالات فیلم[ویرایش]

بیشتر اشکالاتی که از دلشدگان گرفته شد از جنس کمال الملک و هزاردستان بود. انتقادی مثل؛ سفر گروه موسیقی به مسکو و وین یا باکو بوده نه پاریس.

سایر عوامل[ویرایش]

دلشدگان در شبکه های اجتماعی[ویرایش]

فیس بوک

منابع[ویرایش]

  1. «مصاحبه با شحریان درباره فیلم دلشدگان». بازبینی‌شده در ۱۶/۰۶/۲۰۱۱.