دارایی ثابت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
دارایی ثابت به دارایی مشهودی که در واحد تجاری مورد استفاده قرار میگیرد و دارای ماهیتی دائمی یا نسبتا ثابت است، گفته میشود. داراییهای مذکور، به استثنای زمین به مرور فرسوده و یا در اثر گذشت زمان غیر قابل استفاده میشوند. در این صورت اصطلاحا گفته میشود که داراییها مستهلک شدهاند.
منابع [ویرایش]
- حسابداری داراییها، پرویز بختیاری، انتشارات سازمان مدیریت صنعتی، ۱۳۸۵