هرزویل
 |
||
| اطلاعات کلی | ||
|---|---|---|
| کشور |  ایران |
|
| استان | گیلان | |
| شهرستان | رودبار زیتون | |
| بخش | مرکزی | |
|
||
| مردم | ||
| جمعیت | - | |
| جغرافیای طبیعی | ||
| ارتفاع از سطح دریا | ۱۰۳۸ متر | |
هَرزِویل شهرکی است کوچک که در فاصله کمی در شمال منجیل واقع است.
بیش از هزار سال پیش در سفرنامه ناصرخسرو از آن یاد شدهاست. تاریخ شش هزار ساله رودبار (مرکز این بخش گیلان) خود گویای قدمت تمامی منطقهاست.
محتویات |
[ویرایش] پیشینه
شهرک هرزویل از دو بخش تشکیل شده، یکی روستای تاریخی هرزویل با تاریخی بس طولانی که همچون هرزویل نوبنیاد در دامنه جنوبی کوه های البرز در شمال شهر منجیل، کنار شاهراه هخامنشی ایران به اروپا قرار گرفته. شواهد نشان میدهند که این آبادی در بیش از دوهزار سال گذشته چندین بار با خاک یکسان و از نو ساخته شده. همینطور که زلزله هولناک خرداد ۶۹ نیز آن منطقه را نابود کرد. آثار «هرزویلهای قدیم» را در روی تپههای اطراف شهرک فعلی میتوان یافت. مردم هرزویل در کنار شاهراه ایران به قفقاز و اروپا پیوسته از طرف حکومت مرکزی مامور و مسئول نظم، ایمنی و کنترل آمد و شد در این مسیر و منطقه بسیار حساس و حیاتی بودند.
مکان هرزویل در کنار تنگه سفیدرود (جاییکه امروز سد سفیدرود قرار دارد) از دیدگاه راهبردی برای لشکرکشی، حرکت پیاده و سواره نظام، و جهت جلوگیری از حرکت بیگانگان به طرف داخل یا شمال ایران بسیار پر ارزش بود. چه اسکندر چه عربها و یا چنگیز همه میبایستی از این راه خود را به شمال ایران میرساندند که با مقاومت شدید ایرانیان در این منطقه تلفات بسیاری داده و حرکتشان ماهها یا سالها به عقب افتاده.
منجیل و هرزویل مکمل یکدیگرند و هرزویل میتواند در گذشته، بخاطر موقعیت جغرافیایی و استرانژیکی مناسب خود پناهگاه مردم منجیل و یا کل منطقه بوده باشد. دیگری هرزویل نوبنیاد است که در جنوب غربی هرزویل تاریخی جهت اسکان دادن کارمندان سد سفیدرود در اواخر دهه سی خورشیدی ساخته شده. این بخش هرزویل نیز در زمینلرزه رودبار در سال ۱۳۶۹ صدمات بسیار دید و باقیمانده سالم شهرک به دلایل منطقی ایمنی تخریب شد. حال هردو بخش هرزویل کمی پایین تر از جای قبلی شان از نو ساخته شدهاند.
[ویرایش] درخت سرو تاریخی
مختصات: ۳۴″ ۲۶′ ۴۹°شرقی ۴۴″ ۴۴′ ۳۶°شمالی / ۴۹٫۴۴۲۷۸غرب ۳۶٫۷۴۵۵۶جنوب در این روستا درخت سرو تنومند و کهن سالی وجود دارد معروف به سرو هرزویل با عمری بیش از هزار سال. این سرو چند سال پیش توسط سازمان میراث فرهنگی ایران به ثبت رسید. اکنون دهکده هرزویل به کنار سرو تاریخی نقل مکان کرده که این امر باعث نگرانی شدید شده زیرا پساب و سایر آلودگیهای روزمره شهرک ممکن است حیات درخت کهنسال را به خطر بیاندازند.
در مورد سن این ابردرخت روایت بسیار است. در برخی منابع صحبت از ۳۰۰۰ و در برخی صحبت از ۱۰۰۰ سال شده.
