حاج ملا آقاجان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آرامگاه شیخ محمود عتیق در قبرستان پائین زنجان

محمود عتیق معروف به حاج‌ملاآقاجان زنجانی در سال ۱۲۵۲ هجری شمسی بدنیا آمد ودرسال ۱۳۳۵ هجری شمسی در گذشت. او از علمای بزرگ شهر زنجان بود.


زندگی[ویرایش]

او در روستای آق‌کند از توابع زنجان بدنیا آمد.علوم دینی را در مدرسهٔ «سید» زنجان آغاز کرد. نزد علمای بزرگی تلمذ کرد، مثل آیت‌الله شیخ فیاض دیزجی و آخوند ملا قربانعلی زنجانی. در فقه، اصول، فلسفه و عرفان تحصیل کرد و حتی در علوم غریبه نیز ید طولانی یافت. در همان دوره بود که شروع به تهذیب نفس کرد. ارادتش به اهل‌بیت مثال‌زدنی بودواز جمله بنده های بواقع مخلص ومجاهد خدا بود.

سید حسن ابطحی در کنار حاج‌ملاآقاجان

او در سال ۱۳۳۵هجری شمسی از دنیا رفت مزار وی در قبرستان پائین شهر زنجان می‌باشد. آیت الله سیدحسن ابطحی که بیش از همه شاگردان یاد استادش را زنده نگاه داشت در کتابی به نام پرواز روح به بررسی زندگی وی می‌پردازد.حاج ملا آقا جان در آخرین نامه اش که چند روز قبل از فوتش نوشته بود خطاب به آیه الله سید حسن ابطحی چنین گفته : « تو تنها فردی بودی که مرا تا حدی شناختی » [۱] [۱]. مزار وی تاکنون چندین بار توسط آیه الله سید حسن ابطحی مرمت و بازسازی شده و اکنون زیارتگاه مشهوری در زنجان است. [۲]


نظرات علمی و اخلاقی[ویرایش]

حاج ملا آقا جان معتقد بود :

  • تنها وسیله ای که انسان را سریعتر به مقاصد معنوی و ترقیات روحی می رساند توسل به خاندان عصمت به معنی عام آن و تکمیل محبت و ولایت آنها در دل است.
  • او معتقد بود از حرمهای ائمه انسان بهتر می تواند برای کسب کمالات استفاده کند ائمه زنده اند و پاسخ زائرین خود را می دهند
  • او معتقد بود که ترقیات روحی پس از انجام واجبات و ترک محرمات بدون توسلات جدی و حقیقی به خاندان عصمت امکان پذیر نیست
  • هر مقدار انسان به ترقیات روحی بیشتری بپردازد صفات حیوانی او بیشتر تحت‌الشعاع عقلش قرار می گیرند تا جاییکه حتی تمام قوای بدنی او تحت تاثیر قوای روحی و عقلی او واقع می شوند
  • او همواره توصیه می کرد در زندگی طوری رفتار کن که میهمان خودش بدون دعوت به منزلت بیاید
  • او اعتقاد داشت که انسان هیچگاه در کمالات متوقف نمی‌شود و چون روح او بینهایت باقی است باید بی نهایت هم کمالات داشته باشد
  • او هیچوقت دوست نداشت در مجلسی که منبر می رود کسی سیگار بکشد و اگر کسی در مجلس وی سیگار میکشید به او میگفت اگر انسان بتواند تمام حواسش را به جنبه های روحی بدهد بیشتر از مجلس استفاده می کند
  • او روح را کاملاً مجزا از بدن می دانست و روح را دارای شخصیت واقعی انسان و بدن را مرکب سواری او می دانست و اگر در مجلسی فقط به غذای بدن توجه می شد مورد اعتراض او واقع می گردید و میگفت کار شما مثل این است که به اسب من کاه و جو داده اید ولی خود من را گرسنه گذاشته اید
  • او درباره ائمه اطهار معتقد بود نباید غلو صورت بگیرد و منظور از غلو این است که معتقد به آنچه در آنها نیست بشویم و زیاده روی کنیم و مصادیق غلو را چنین عنوان می کرد : ائمه یا یکی از آنها و یا روح آنها خداست که این غلو است و اشتباه است

امامان را خدا خلق نکرده و آنها همیشگی هستند که این اعتقاد هم افراطی و غلط است
خدا تمام کارها را به ائمه واگذار کرده و خودش کناری نشسته که این اعتقاد نیز غلو می باشد
و مورد آخر اینکه ائمه نیز پیغمبر هستند که این اعتقاد نیز اشتباه است
غیر از این چهار مورد هر کمالاتی که عقلمان محال نداند و می پذیرد می توانیم در حق خاندان عصمت بگوییم

  • او معتقد بود همانگونه که خدا هیچ چیز را بدون اسبابش خلق نمی‌کند همچنین ماسوی الله را هم بوسیله نور پاک محمد و آل محمد خلق کرده است
  • او می گفت انسان نسبت به فرزندان پیغمبر باید عشق بورزد و حتی غیر معصومین آنها را هم به خاطر پیامبر اکرم باید دوست داشته باشد
  • او میگفت هرکجا امامزاده ای باشد ولو اصل و نسبش را ندانی و یا اصلاً کسی از امامزاده ها در آن محل دفن نشده باشد زیارت کن زیرا اولاً آن محل بنام فرزند پیامبر ساخته و معرفی شده و ثانیاً ما روح امامزاده را زیارت میکنیم حال میخواهد بدنش آنجا دفن شده و از بین رفته باشد یا به کلی دفن نشده باشد فرقی نمی‌کند
  • او میگفت برای اینکه روضه خوان دچار قساوت قلب نشود باید اول: در وقت مطالعه مقتل با وضو باشد و آنرا عبادت بداند . دوم: خود را در محیطی که مقتل بیان کرده تصور کند و مصیبت را لمس و احساس نماید. سوم : به هر نحو ممکن هنگام مطالعه مقتل اشک بریزد تا مانع قساوتش شود
  • او میگفت همانطور که غیبت حضرت ولی عصر دو قسمت داشته و به غیبت صغری و غیبت کبری تقسیم میشد همچنین ظهور هم به دو قسمت تقسیم میشود یکی ظهور صغری است که از سال 1340 قمری شروع شده و یکی ظهور کبری است.کتاب پرواز روح

منابع[ویرایش]

  1. «زندگینامه»(فارسی)‎. وبگاه ابطحی.