جنگ نه ساله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنگ نه ساله
Siege of Namur (1692).JPG
جنگ نه ساله
مکان اروپا, جزیره ایرلند, اسکاتلند, آمریکای شمالی, آسیا
نتیجه عهدنامه ریسویک
لوئی چهاردهم شناخته شده با نام ویلیام سوم انگلستانبه عنوان شاه انگلستان، اسکاتلند و ایرلند.
تغییرات
قلمرو
فرانسه آلزاس (شامل استراسبورگ) را نگه داشت و فریبورگ، برایزاخ و فیلیپسبپورگ به امپراتوری مقدس روم برگردانده شد، پودوچری (پس از پرداخت ۱۶ هزار سکه هلندی) و نوا اسکوشیا را دوباره بدست آورد ، اسپانیا کاتالونیا، و قلعه های مونس، لوکزامبورگ و کورتریک را از فرانسه بازپس گرفت. دوک نشین لورن از فرانسه به لئوپولد ژوزف برگردانده شد.
جنگ بین
متحدین:
 جمهوری هلند
 England
 امپراتوری مقدس روم
 اسپانیا
 پیچ
 سوئد (until 1691)
 Scotland[۱]
 فرانسه
فرماندهان و رهبران
جمهوری هلند پادشاهی انگلستان پادشاهی اسکاتلند ویلیام سوم انگلستان
جمهوری هلند Prince Waldeck
امپراتوری مقدس روم Duke of Lorraine
امپراتوری مقدس روم ماکسیمیلیان دوم امانوئل، امیر باواریا
امپراتوری مقدس روم Margrave of Baden
امپراتوری مقدس روم فردریک اول پروس
امپراتوری مقدس روم شاهزاده ایوگن ساووا
پیچ دوک ساووا
اسپانیا Marquis of Gastañaga
اسپانیا Duke of Villahermosa
پادشاهی فرانسه لویی چهاردهم
پادشاهی فرانسه دوک لوکزامبورگ
پادشاهی فرانسه مارکوس دی ووبان
پادشاهی فرانسه دوک بوفلرز
پادشاهی فرانسه دوک لورگ
پادشاهی فرانسه نیکولاس کاتینات
پادشاهی فرانسه دوک نوآلز
پادشاهی فرانسه دوک دوراس
پادشاهی فرانسه دوک ویلروآ
پادشاهی فرانسه دوک وندوم

جنگ نه ساله (۱۶۸۸-۱۶۹۷ میلادی) - که معمولاً جنگ جانشینی پالاتین، جنگ اتحاد بزرگ و یا جنگ اتحاد آگسبورگ نیز خوانده می‌شود - جنگ مهمی در اواخر قرن ۱۷ میلادی بود که میان لویی چهاردهم، پادشاه فرانسه، و دیگر قدرت‌های اروپایی درگرفت. مخالفان فرانسه اتحاد آگسبورگ نامیده می‌شدند که شامل هلند-انگلستان به رهبری ویلیام سوم، امپراتوری مقدس روم به رهبری لئوپولد اول، شاه شارل دوم اسپانیا، ویکتور آمادیو اول شاه ساووا و شاهزادگان اصلی آلمان بودند. این جنگ در اروپای غربی و مرکزی، اسکاتلند و ایرلند و همچنین هند و آمریکای شمالی رخ داد.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «جنگ نه ساله»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ دی ۱۳۹۱).
  1. Scotland's army was integrated into the English establishment