بلع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بلع ( SWALLOW ) به عمل فروبردن غذا از دهان به مری گفته می‌شود. عمل بلع با پیشرفت لقمه جویده شده به داخل حلق دهانی خلفی توسط زبان آغاز می‌شود. کام نرم، عضلات حنجره، اپیگلوت و حلق و اسفنگتر فوقانی مری همه باید هماهنگ عمل کنند تا غذا بدون آسپیراسیون وارد مری شود.

همچنین اوباریدن در فارسی دری و پهلوی به معنای بلعیدن است که هم اکنون نیز در برخی لهجه رایج است.

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴
  • لغت نامه دهخدا