آسپیراسیون ریوی

آسپیراسیون ریوی
دستگاه تنفسی فوقانی (pharynx and larynx) and lower respiratory tract (trachea, bronchi, and lung)
آی‌سی‌دی-۱۰	J69, J95.4 O29.0, O74.0 O89.0, P24 T17.3 - T17.9 W78 - W80
آی‌سی‌دی-۹	668.0, 997.3
دادگان بیماری‌ها	979
سمپ	D053120

آسپیراسیون ریوی (یا باختصار آسپیراسیون) بمعنی ورود هرنوع مایع٬ ترشحات مانند بزاق دهان٬ خلط و جسم صُلب توسط دم‌ریوی بدرون مجرای تنفسی تعریف می‌گردد. این مواد می‌توانند شامل شیر مادر درهنگام تغذیه نوزاد٬ استفراغ در فرد بیهوش٬ آب در فرد غرق شده و یا یک شیء کوچک (مثل دانه عدس) باشند که به‌درون سیستم تنفسی مکیده شوند.

آسپیراسیون بخودی خود خطر مرگ را بدنبال ندارد بلکه پی‌آمد آن در درجه اول خفگی ناشی از نبود و یا کمبود اکسیژن(هیپوکسی) و در درجه دوم عفونتهای ریوی تهدید کننده است.

عوامل خطرزا

عوامل خطرزا در ایجاد آسپیراسیون ریوی٬ شامل شرایطی است که کاهش سطح هوشیاری را بدنبال داشته باشد. از مهمترین این شرایط می‌توان به آسیب های مغزی، مسمومیت با الکل، اووردوز(مصرف بیش‌ازحد)در مواد مخدر یا دارو و بیهوشی جنرال نام برد. همچنین کاهش رفلکس در اسفنکتر فوقانی مری و اسفنکتر تحتانی مری- معده و همچنین چاقی و بارداری می تواند خطر ابتلا به آسپیراسیون در افراد نیمه هوشیار را افزایش دهد. از دیگر عوامل خطرزا میتوان به سوند بینی-معده (جهت تغذیه) و لوله گذاری تراشه نیز اشاره کرد.