برزان تکریتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برزان تکریتی
برزان تکریتی
نخستین رئیس استخبارات عراق
مشغول به کار
۱۹۷۵ – ؟
رئیس‌جمهور صدام حسین
پیش از Fadhil al-Barak
نماینده عراق در دفتر اروپایی سازمان ملل در ژنو
مشغول به کار
تاریخ انتصاب
۱۹۸۳
اطلاعات شخصی
تولد برزان ابراهیم الحسن التکریتی
۱۷ فوریهٔ ۱۹۵۱(۱۹۵۱-02-۱۷)
تکریت
مرگ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۷ (۵۵ سال)
کاظمین، بغداد
ملیت Flag of Iraq.svg عراق
حزب سیاسی حزب بعث عراق
فرزندان سجی
محل تحصیل دانشگاه بغداد
پیشه نظامی، سیاستمدار
دین اسلام سنی
خدمت نظامی
خدمت/شاخه ارتش عراق
درجه ژنرال
برادر ناتنی صدام حسین
پدرزن عدی صدام حسین



برزان ابراهیم الحسن التکریتی (به عربی: برزان إبراهيم الحسن التكريتي) ، برادر ناتنی صدام حسین و رئیس استخبارات عراق در زمان صدام بود که در زمستان ۱۳۸۵ اعدام شد. برخی روزنامه نگاران عراقی بدو لقب "حریف گرمابه و گلستان" صدام را داده‌اند. او از مسئولان اصلی کشتار دجیل در سال ۱۹۸۱ میلادی شناخته می‌شود که در طی آن به کیفر شلیک به سوی صدام از میان نخلستانهای دجیل، منطقه بمباران شد، کشتزارها و نخلستانها سوزانده و ۱۴۸ تن اعدام شدند و ماندگان به منطقه‌ای در مرز عربستان سعودی به زور کوچانده شدند. برزان تکریتی از سال ۱۹۸۳ به مدت چندین سال به عنوان نماینده عراق در دفتر اروپایی سازمان ملل در ژنو خدمت می‌کرد. او در این سمت بارها بر اینکه رژیم عراق استوار بر دادپیشگی وحقوق بشر و مردم سالاری است، تاکید می‌ورزید.[۱] دخترش سجی همسر عدی پسر صدام بود.[۱]

دستگیری و اعدام[ویرایش]

 برزان سی وهشتمین نفر از فهرست ۵۵ نفره‌ای بود که آمریکاییان پس از سرنگونی رژیم بعث در پیشان بودند که سرانجام به دست ایشان گرفتار آمد و به دادگاه سپرده شد. او ضمن محاکمه جامه سنتی عربی (دشداشه و ...) بر تن می‌کرد.[۱] او در این دوره زندان به سرطان ستون مهره‌ها دچار شد؛ از آنجا که بیماری وی پیشرفته شده بود او بهر مرخصی از زندان به منظور پی گیری جدی تر درمان، نسبت به آنچه پزشکان زندان برایش انجام می‌دادند، به برخی کسان قدرتمند همچون جرج بوش، رئیس جمهور آمریکا و تونی بلر نامه نوشت. سرانجام آنچنان سرطان وی پیشرفت کرد که هنگام اجرای حکم اعدام با طناب دار، هنگامی که زیر پایش را خالی کردند، سرش به دلیل پوسیدگی مهره‌های کمر تا بالا و گردن، کنده شد و از بالای حلقه طناب روی زمین افتاد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]