بازیهای ایرانی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
-
- برای دیدن فهرست بازیهای رایانهای ایرانی، به این صفحه بروید
نام برخی از بازیها و بازیچههای سنتی ایرانی و اصطلاحات در بازیها:
- آپوق
- آتش فراز
- آتشین مار
- آخردست
- آفتاب دزدک
- آغوز بازی (گردو بازی مازندرانی و گیلانی)
- آوند (نام پارسی شطرنج است)
- اتل متل توتوله
- اخلکندو
- ارغشتک
- ارک
- اسم بازی
- اسم پیشونی
- اسم فامیل
- اسمی
- اشتالنگ
- بازی اش تی تی
- الکدولک
- انگلندو
- بادافره (فرفره)
- بادبادک بازی
- بادبر
- بادپیچ
- بادفرنگ
- بادکنک بازی
- بازی شناسایی
- بازپیچ
- بازنیچ
- بانوچ
- بر زدن
- بژول (استخوان اشتالنگ)
- بورک
تیله بازی (بازی یزدی)
- تتی (خمیربازی)
- تَخش (تیر آتشبازی)
- تُرتُرک (بازی سرخوردن از کوه در شیراز)
- تشت و خایه
- تَشیره (تیله)
- تک
- توژی (غذا خوردن دانگی بچهها)
- تیرتخش
- چال
- چالیک
- چپچله
- چرخوک
- چشم بندک
- چشمک
- چفته
- چلانک
- چلک
- چنچولی (تاب بازی)
- چوگان
- چوگانی (اسب درخور بازی چوگان)
- خاله بازی
- خرپلیس
- دبلنا
- دست بازی
- دوز
- دومینو
- دیدار قاتل
- زو
- سنگ کاغذ قیچی
- سنگ کرنو
- شاه دزد وزیر
- شیطونک
- استا سلام حیدری
- عروسک بازی
- قایمباشک
- کلاغ پر
- گرگمبههوا
- گرگیلیلی
- گل یا پوچ
- مامان بازی
- ماروپله
- مافیا (بازی)
- مشاعره
- منچ
- نقطه خط
- نون بیار کباب ببر
- هپ
- هفتسنگ
- یکقلدوقل
- یه مرغ دارم
- چری نری
- اوسولولو
- دورنا وردی
- اَلو پلو
جستارهای وابسته[ویرایش]
منبع[ویرایش]
- فرهنگ برهان قاطع (به کوشش صادق کیا، در: گاهنامه هنرهای زیبای کشور، شماره ۲، ۱۳۴۱ خورشیدی).
پیوند به بیرون[ویرایش]
 |
این یک نوشتار خُرد بازی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
