انقلاب زمستانی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
انقلاب زمستانی، یا انقلاب شتوی، در ستارهشناسی، نام لحظهای است که خورشید از دید ناظر زمینی در بیشترین فاصله زاویهای با صفحه استوا در آنسوی نیمکره ناظر قرار دارد.
انقلاب زمستانی از دید ستارهشناسی آغاز زمستان است. پس از انقلاب شتوی طول روزها بلندتر میشود.
تقویم رسمی در ایران آغاز زمستان را روز اول دی میداند که ممکن است در سالهایی به اندازه یک روز از انقلاب شتوی جلوتر یا عقبتر باشد.
انقلاب شتوی منشا بسیاری از جشن ها و آئینهای باستانی در فرهنگها و تمدن های بشری است. شب یلدا یا شب چله و حنوکا و کریسمس از جمله این مراسم است.
