استان خودمختار وویوودینا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۵°۳۰′ شمالی ۲۰°۳′ شرقی / ۴۵.۵۰۰° شمالی ۲۰.۰۵۰° شرقی / 45.500; 20.050

استان خودمختار ووی‌وودینا
Autonomna Pokrajina Vojvodina
Vajdaság Autonóm Tartomány
Autonómna Pokrajina Vojvodina
Provincia Autonomă Voivodina
وویوودینا
استان خودمختار ووی‌وودینا (قرمز) در صربستان
پایتخت
(و بزرگترین شهر)
نووی‌ساد
۴۵°۱۹′ شمالی ۱۹°۵۱′ شرقی / ۴۵.۳۱۷° شمالی ۱۹.۸۵۰° شرقی / 45.317; 19.850
زبان رسمی صربی، مجاری، اسلوواکیایی، کرواتی
نوع حکومت خودمختاری
مساحت
 -  مساحت ۲۱٬۵۰۶کیلومتر مربع 
جمعیت
 -  سرشماری ۱٬۹۱۶٬۸۸۹ 
منطقه زمانی CET (ساعت جهانی+۱)
 -  تابستانی (DST) CEST (ساعت جهانی)

ووی‌وودینا به طور رسمی استان خودمختار ووی‌وودینا (به صربی: Аутономна Покрајина Војводина / Autonomna Pokrajina Vojvodina)، یک استان خومختار در شمال صربستان است. پایتخت و بزرگترین شهر این استان نووی ساد است. جمعیت این استان حدود ۲ میلیون نفر است که تقریباً ۲۷ درصد کل جمعیت صربستان را تشکیل می‌دهد.

ووی‌وودینا اقلیت قابل ملاحظه‌ای مجاری‌نژاد دارد و به‌عنوان بزرگترین مرکز کشاورزی نوین یوگسلاوی شناخته می‌شد. ووی‌وودینا در واقع در برگیرندهٔ وسیع‌ترین دشت صربستان است که دنباله آن از شمال و جنوب به دشتهای جنوب مجارستان و شرق جمهوری کرواسی می‌رسد و این منطقه به علّت عبور رودخانه دانوب و شاخه‌های گستردهٔ آن، اقلیم مناسب و سیاست‌های دولت مرکزی یوگوسلاوی و پس از آن دولت صربستان، در مسیر توسعه، قدم‌های سریعی برداشته‌است. این سرزمین حاصلخیز با وسعت ۲۱۵۰۶ کیلومتر مربعی خود نزدیک به ۱۸۰۰۰۰۰ هکتار مربع زمین قابل کشت دارد. به علّت وجود منابع گاز و نفت، نزدیک به ۸۰% صنایع مربوط به این دو مادهٔ سوختنی در یوگوسلاوی پیشین نیز در ووی‌وودینا متمرکز شده‌بود.

ووی‌وودینا به‌عنوان یک منطقهٔ مرزی مورد ادعای کشور مجارستان است. در سال‌هایی که مجارستان خود درگیر بحران‌های اقتصادی و سیاسی بوده، جذبه چندانی برای ساکنان مجار ووی‌وودینا برای پیوستن به سرزمین اصلی خود احساس نمی‌شد، ولی تحولات بعدی در یوگسلاوی و مجارستان اوضاع نوینی ایجاد کرد.


نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Vojovodina»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.

  • رحمانی، بیژن: یوگسلاوی، کشوری با ویژگی‌های طبیعی و انسانی متنوع و منحصر. در نشریه: «تحقیقات جغرافیایی» پاییز ۱۳۷۱ - شماره ۲۶. ص۶۴.