آمبولانس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آمبولانسی در نیویورک

آمبولانس (به انگلیسی: ambulance)‏ نوعی وسیله نقلیه اورژانس است که برای کمک‌های پزشکی فوری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

به کارکنان درون آمبولانس پارامدیک (تکنسین فوریت‌های پزشکی) می گویند.

آمبولانس وسیلهٔ نقلیهٔ بزرگی است که بیماران و مجروحان را جابه‌جا می کند. بعضی آمبولانس ها بیشتر برای بردن بیمار به بیمارستان به کار می روند. این آمبولانس‌ها اغلب در قسمت عقب خود بالابر مخصوصی دارند تا بیمارانی که روی صندلی چرخدار نشسته‌اند بتوانند به کمک آن سوار آمبولانس شوند.

آمبولانس‌هایی که در تصادفات رانندگی یا حوادث دیگر به کار می‌آیند برانکارد دارند تا افراد را روی آن حمل کنند. این آمبولانس‌ها برای نجات جان افراد به وسایل مخصوصی٬ مثل دستگاه اکسیژن و دستگاه‌های دیگر مجهزند و کارکنان آمبولانس با استفاده از آن‌ها بیمارانی را که دچار حملهٔ قلبی شده‌اند از مرگ نجات می‌دهند.

همهٔ آمبولانس‌ها به آژیر و چراغ گردان مجهزند تا در مواقعی که به یاری بیماران می‌شتابند٬ اتومبیل‌های دیگر از سر راهشان کنار بروند. در این گونه مواقع٬ رانندگان آمبولانس اجازه دارند تا از حد مجاز تندتر رانندگی کنند.

معمولاً رنگ آمبولانس ها سفید است و نشانه‌های مخصوصی روی بدنهٔ آن‌ها ترسیم شده است. [۱]

محتویات

تاریخچه [ویرایش]

نوشتار اصلی: تاریخچه آمبولانس

انتقال بیمار به جایی امن یا محلی برای درمان از آغاز یک دشواری برای انسان بوده‌است. در اساطیر رومی برای انتقال بیمار و شخص آسیب دیده در نبردها از گردونه‌های جنگی استفاده می‌کردند. در یونان کهن پرستشگاه‌ها جایی برای رسیدگی به بیمارن بودند. نخستین مراکز درمانی غیروابسته در کشور سریلانکا و در حدود ۴۳۰ پیش از میلاد بوده‌است.

نگارخانه [ویرایش]

جستارهای وابسته [ویرایش]

منابع [ویرایش]

  1. دانشنامه آکسفورد
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آمبولانس موجود است.