آرامگاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آرامگاه، مقبره[۱] یا بقعه ساختمانی است که به عنوان بنای یادبود برای فرد با افرادی ساخته شده‌است که گور آنان درون این ساختمان قرار دارد.

منابع[ویرایش]

  1. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «مقبره»، لغت‌نامهٔ دهخدا (بازیابی در ۵ شهریور ۱۳۹۰).