آرامگاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

آرامگاه، مقبره[۱] یا بقعه ساختمانی است که به عنوان بنای یادبود برای فرد با افرادی ساخته شده‌است که گور آنان درون این ساختمان قرار دارد.

[ویرایش] منبع

  1. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «مقبره»، لغت‌نامهٔ دهخدا (بازیابی در ۵ شهریور ۱۳۹۰).
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر