یونولیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محفظه حمل و نقل ساخته شده از پلی‌استیرن

یونولیت (به انگلیسی: Styrofoam) در ایران بنام پلاستوفوم، یونولیت و آکاسیف شناخته می‌شود که نام اصلی آن پلی‌استیرن انبساطی (Expanded Polystyrene) یا EPS است. در بسیاری از کشورهای آمریکا شمالی این محصول با نام استایروفوم (Styrofoam) شناخته می‌شود[۱].یونولیت ماده ای سبک و متخلخل و معمولاً سفید که در بسته بندی و عایق کاری کاربرد دارد در بعضی مواقع به آن فیبر سفید نیز می گویند[۲]. اما در حقیقت یونولیت نوعی پلیمر سفید رنگ و عایق رطوبت و صدا و دما است که از فرایندهای پتروشیمی تهیه می‌شود. پلی استیرن در سال ۱۸۳۹ توسط ادوارد سیمون کشف گردید. و در سال ۱۹۵۹ بوسیله کمپانی کوپر پلی استایرن انبساطی تولید گردید[۱] از این ماده برای عایق‌سازی ، ساخت وسایل نیازمند عایق حرارتی و بسته‌بندی ابزار حساس الکتریکی، الکترونیکی و مکانیکی استفاده می‌شود.

کاربردها[ویرایش]

از یونولیت در سردخانه‌ها، استودیوهای صدا برداری و ایزولاسیون صدا در فضاهای دارای آلودگی‌های بالای صوتی و همچنین ساخت ماکت، تابلوهای تبلیغاتی موقت و دکوراسیون‌ها استفاده می‌شود از استایروفوم در صنعت ساختمان در اندازه های مختلف و استاندار به عنوان بلوک های سقفی استفاده می شود.

ماده اولیه[ویرایش]

ماده اولیه یونولیت استایرن است و در پتروشیمی بدست می‌آید. پلی‌استایرن یا حرف اختصاری EPS ماده اولیه می‌باشد.

عایق بودن[ویرایش]

یونولیت عایق خوبی برای صدا و گرما است:

  • یونولیت معمولی به ضخامت ۱۰ سانتی‌متر در برابر صدا ۴۲ دسی‌بل عایق است .
  • یونولیت معمولی به ضخامت ۱۰ سانتی‌متر در برابر انتقال گرما حدود ۳۵٪ عایق حرارتی است.

منابع[ویرایش]

  • مجله راه وساختمان اردیبهشت ۱۳۸۳