گاوس (یکا)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

گاوس، نماد G (گاهی اوقات Gs)، یک واحد اندازه گیری القای مغناطیسی است که به عنوان چگالی شار مغناطیسی نیز شناخته می شود. این یکا بخشی از سیستم واحدهای گاوسی است که آن را از سیستم قدیمی CGS-EMU به ارث برده است. این یکا در سال 1936 به افتخار کارل فردریش گاوس، ریاضیدان و فیزیک دان آلمانی گاوس نامیده شد. یک گاوس به عنوان یک ماکسول در هر سانتی متر مربع تعریف می شود.

یکای دستگاه بین‌المللی یکاها (SI) برای چگالی شار مغناطیسی تسلا نام دارد (علامت T)، که برابر 10,000 گاوس میباشد.

نام، علامت و پیشوند های متریک[ویرایش]

با این که گاوس جزء دستگاه بین‌المللی یکاها نیست، اما استفاده از آن عموماً از قوانین واحدهای SI پیروی می کند. از آنجایی که این یکا از نام یک شخص گرفته شده است، نماد آن حرف بزرگ G است. هنگامی که واحد نوشته می شود، با حروف کوچک ("gauss") نوشته می شود، مگر اینکه جمله ای را شروع کند.  گاوس ممکن است با پیشوندهای متریک ترکیب شود،  مانند میلی گاوس (mG یا mGs)، یا کیلوگاوس (kGauss یا kG).

مقادیر معمول[ویرایش]

منابع[ویرایش]