گاوسوار (رزن)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۵°۲۹′۱۶″ شمالی ۴۸°۴۸′۴۳″ شرقی / ۳۵٫۴۸۷۷۸°شمالی ۴۸٫۸۱۱۹۴°شرقی / 35.48778; 48.81194

گاوسوار (رزن)
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان همدان
شهرستان رزن
بخش بخش سردرود
دهستان سردرود علیا
مردم
جمعیت ۷۲۲ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری ۲۰۹۵۳۵

گاوسوار (رزن)، روستایی از توابع بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان ایران است.

گاوسوار در سال۹۲ و در جریان اجرای طرح‌های هادی رتبه دوم در بین روستاهای کشور را کسب کرد[۱]

گاوسوار یکی از سرسبزترین روستاهای بخش دهستان سردرود علیا شهرستان رزن است و شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی در باغات و مزارع و کاشت گندم و جو و صیفی جات و… است. اگرچه دامداری نیز در بین مردم این روستا رواج دارد.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان سردرود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۲۲ نفر (۲۴۷خانوار) بوده‌است.[۲]در سالهای گذشته بسیاری از جمعیت این روستا به دلایل مختلف اعم از نبود امکانات کافی و نبود امکانات تحصیل فرزندان به شهرهای دیگر مهاجرت کرده‌اند.

زبان و دین[ویرایش]

زبان اصلی مردم این روستا زبان ترکی اذربایجانی-همدانی است. اکثر مردم این روستا پیرو دین اسلام و از مذهب تشیع هستند. در این روستا دو مسجد که با نامهای محل قرارگیری آن‌ها یعنی مسجد محله پائین و بالا شناخته می‌شوند و یک امام زاده با نام امام زاده محمد به عنوان مکان‌های مذهبی وجود دارد.

آب و هوا[ویرایش]

آب و هوای این روستا در بهار هوایی معتدل و سرد و در تابستان غالب هوا گرم و خشک است. اگرچه به دلیل مجاورت با کوه‌ها زمستان‌های سرد و پاییزهای پربارانی دارد.

شهدا[ویرایش]

روستای گاوسوار در طی جنگ تحمیلی همانند سایر مناطق کشور رزمندگانی را در جبهه جنگ داشت که دوشادوش سایر رزمندگان در حال جنگیدن علیه دشمن بعثی بودند. روستای گاوسوار بیش از ۲۰شهید را تقدیم ایران و اسلام کرد که شاخص‌ترین این شهدا شهید سرلشکر علی بختیاری است.[۳]

مراسم و سنن[ویرایش]

علاوه بر اینکه روز عاشورا و تاسوعا در این روستا به شکل متفاوتی اجرا می‌شود یک مراسم مذهبی دیگر در این روستا به نام مراسم طشت‌گذاری که از سنن قدیمی این روستا است نیز از سایر رسم‌های مذهبی این روستا است. در این مراسم که با مداحی و سینه زنی همراه است آّب را که مایه حیات و روشنی است در طشتی ریخته و به گرد ان به عزا و سوگواری می‌پردازند. در آخر مراسم نیز به عنوان تبرک مقداری از این اب به افراد داده می‌شود.

منابع[ویرایش]