کسب و کار الکترونیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسیрусский

کسب و کار الکترونیک عبارتست از کاربردی کردن کلیه سیستمهای اطلاعاتی برای تقویت و کنترل فرایندهای کسب و کار. امروزه این فرایندها با استفاده از تکنولوژی‌های مبتنی بر وب توسعه می‌یابند.

کسب و کار الکترونیکی در یک تعریف ساده واژه‌ای به معنی انجام کسب و کار با استفاده از ارتباطات راه دور و ابزارهای مرتبط است. تجارت الکترونیک از این دست دارای مفهومی کوچکتر و محدودتر نسبت به کسب و کار الکترونیکی است. در تجارت الکترونیک حتماً باید بین دو طرف پول رد و بدل شود (تا به مفهوم تجارت برسیم) ولی در کسب و کار الکترونیک لازم نیست پولی مبادله گردد. به عنوان مثال دادگاهی که در آن محاکمه از طریق فضای اینترنتی انجام می‌گردد کسب و کار الکترونیک محسوب می‌شود.
برخی نیز کسب و کار الکترونیک را ترکیبی از تجارت الکترونیک، هوشمندی شرکتها، مدیریت ارتباط با مشتری، مدیریت زنجیرهٔ تأمین و برنامه‌ریزی منابع شرکت می‌دانند که به صورت زیر بیان می‌شود:

کسب و کار الکترونیک[ویرایش]

کسب و کار الکترونیک تعاریف متعددی دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره می‌شود: - کسب و کار الکترونیک وسیله ای که مسیر رسیدن بنگاه‌ها به بازار را هموار می‌سازد. مسیری که مشتریان در آنجا اقدام به خرید کالا و خدمات می‌کنند؛ کسب و کار الکترونیک وسیله ای است که به استفاده کنندگان آن امکان رسیدن به مشتریان مؤثر و کارآمد را فراهم می‌سازد؛ کسب و کار الکترونیک توانایی هدایت تجارت از طریق شبکه‌های الکترونیک نظیر اینترنت و شبکه جهانی است.

تجارت الکترونیک[ویرایش]

براساس تعریف دفتر توسعه جامعه اروپا(OECD) به طور کلی تجارت الکترونیک، معاملات را در ارتباط با فعالیتهای تجاری افراد و سازمانها شکل می‌دهد. این فعالیتها براساس پردازش و انتقال اطلاعات دیجیتالی (متن، صدا و تصاویر) مبتنی هستند. تجارت الکترونیک، به مجموعه فعالیتهایی اطلاق می‌گردد که مستقیماً به وسیله ارتباطات الکترونیکی (شبکه ای) پشتیبانی می‌شود.

تفاوت کسب و کار الکترونیک و تجارت الکترونیک[ویرایش]

کسب و کار الکترونیک به مفهوم کلی شامل به کارگیری فناوریهای جدید برای برقراری ارتباطات زنجیره ای بین سازندگان، فروشندگان، عرضه‌کنندگان و به طور کلی ارایه دهندگان کالا و خدمات از یک سو و خریدار و مصرف‌کننده یا به طور کلی مشتری از سوی دیگر است و نتیجه آن اتخاذ تصمیمهای بهتر، بهینه‌سازی کالا و خدمات، کاهش هزینه‌ها و گشودن کانالهای جدید است؛ ولی تجارت الکترونیک به هر شکلی از نقل و انتقالات در تجارت اطلاق می‌شود که در آن طرفین، بیشتر از طریق الکترونیکی با یکدیگر در تماس هستند تا از طریق نقل و انتقالات فیزیکی. به عبارت دیگر، تجارت الکترونیک زیربخشی از کسب و کار الکترونیک در سازمانها است، زیرا در کسب و کار الکترونیک، شکل الکترونیکی کلیه فرایندهای کسب و کار سازمان از قبیل تولید، تحقیق و توسعه امور اداری، مالی، مدیریت نیروی انسانی، پشتیبانی و تجارت مطرح است. در حالی که در تجارت الکترونیک تنها فرایند تجارت سازمان به صورت الکترونیک یک جزء بنیادی از کسب و کار الکترونیک به حساب می‌آید. کسب و کار الکترونیک باعث می‌شود تا فرایندهای تجارت، روابط و دادوستد جهانی گردد. محیط تجاری شرکت، ممکن است، شامل یک شبکه جهت دسترسی به سازمانهای عمومی یا شبکه‌هایی که با محافظت خاص برای دسترسی افرادی خاص طراحی شده یا حتی شبکه داخلی باشد که برای دسترسی افراد و کارمندان داخل شرکت طراحی شده است. کسب و کار الکترونیک تنها قراردادن یک صفحه شبکه ای نیست. بلکه محیط مدلهای تجاری اعم از تجارت با کارمندان، مشتریان، تأمین کنندگان و شرکا است. (سرمد، ۱۳۸۲، ص۳)

انواع کسب و کار الکترونیک[ویرایش]

کسب و کار الکترونیک بسته به اینکه طرفهای معامله سازمانها یا افراد باشند به انواع زیر تقسیم می‌شوند. در اینجا روابط بر مبنای اهداف تجاری شکل می‌گیرد.

  • واحد تجاری با واحد تجاری (BUSINESS TO BUSINESS = B2B)
  • واحد تجاری با مصرف‌کننده (BUSINESS TO CONSUMER = B2C)
  • مصرف‌کننده با مصرف‌کننده (CONSUMER TO CONSUMER = C2C)
  • واحد تجاری با دولت (BUSINESS TO GOVERNMENT = B2G)
  • دولت با واحد تجاری (GOVERNMENT TO BUSINESS = G2B)

شیوه‌های کسب و کار الکترونیک[ویرایش]

به طور کلی سه شیوه معاملات کسب و کار الکترونیکی وجود دارد: OFF LINE = در این شیوه بنگاه‌ها برای انجام فعالیتهای تجاری از سیستم پست الکترونیکی استفاده می‌کنند.

ON LINE = در این شیوه، & بنگاه‌ها از طریق «<تعیین کننده متحدالشکل منبع» (UNIFORM RESOURCE LOCATOR = URL) اقدام به معاملات تجاری می‌کنند. URLها آدرسهایی هستند که ساختار آنها برای همه کامپیوترها یکسان است و به وسیله آن می‌توان به منبع مورد نظر دست یافت (اسنل، ۱۳۷۹، ص 77).
دروازه شبکه (PORTAL) یک صفحه شبکه است که در آن لینک‌هایی برای رفتن به سایت‌های محتوی اخبار مربوط به موضوعهای مختلف وجود دارد. این صفحات دارای تعداد زیادی آدرس با موضوعهای مختلف هستند. (اسنل، ۱۳۷۹، ص 97).
خدمات دروازه شبکه اغلب شامل موتورهای جستجوگر، پست الکترونیکی، چت، نقشه‌ها، فروش و گزینه‌های دیگری برای مشتریان است. درواقع دروازه‌های شبکه هدفی برای تبلیغات و بازاریابی هستند.

مزایای کسب و کار الکترونیک[ویرایش]

نزدیک شدن ارتباطات؛ دستیابی به بازارهای جدید؛ افزایش میزان فروش و سود؛ حذف هزینه‌هایی مانند تهیه کاغذ، چاپ، بروشور و کاتالوگ؛ کاهش هزینه‌های معاملاتی و تدارکاتی؛ بهبود مدیریت بر روابط مصرف‌کننده، عرضه‌کننده و کارکنان؛ کاهش آلودگی محیط زیست، ترافیک و ازدحام.

معایب کسب و کار الکترونیک[ویرایش]

مسئله امنیت، امکان ورود به سیستم‌های شما از طریق آدرس پست الکترونیکی، سایت شبکه و دستیابی به اطلاعات مالی و غیره؛ اختلال در برنامه کاری در صورت خرابی سیستم؛ از دست دادن کنترل؛ مشکلات و هزینه‌های به روز بودن با فناوریهایی که به سرعت پیشرفت می‌کنند.

چارچوب تحلیلی[ویرایش]

گسترش و نفوذ هر فناوری بستگی به چند عامل نظیر منافع بالقوه فناوری، ظرفیت جذب بنگاه‌ها دارد. منافع بالقوه نه تنها به تولیدکنندگان کالاها و خدمات می‌رسد که از فناوری جدید استفاده می‌کنند، بلکه مصرف‌کنندگان آن کالاها و خدمات نیز از آن بهره‌مند می‌شوند. برای مثال، رشد سریع اینترنت باعث می‌شود هم عرضه‌کنندگان و هم مصرف‌کنندگان از مطلوبیت بیشتری برخوردار گردند.

پذیرش فناوری کسب و کار الکترونیک تابعی از چندین عامل است. این عوامل در اکثر مواقع اثر تقویت کننده دو جانبه ای (متقابلی) بر یکدیگر دارند. ملاحظات بین‌المللی که شامل صادرات، واردات فناوری و… است در تعامل با کسب و کار الکترونیک، اثرتقویت کننده بر یکدیگر دارند. در این حالت بنگاه در سطح بین‌المللی با پذیرش کسب و کار الکترونیک واردات و صادرات خود را برمبنای اصول استاندارد کسب و کار الکترونیک شکل می‌دهد. از طرف دیگر قرار گرفتن کالا و خدمات در فضای تجارت الکترونیکی موجب حذف فاصله بین مبدأ و مقصد کالاها و خدمات می‌گردد و تغییرات اساسی در بازارهای هدف به وجود می‌آورد. موفقیت در این فرایند، منوط به مدیریت کارا و حرفه ای است. مدیریت حرفه ای با درک و شناخت از فضای ارتباطات بین‌المللی، شیوه‌های کسب و کار الکترونیک را متناسب با ملاحظات بین المللی تطبیق می‌دهد. از طرف دیگر، مدیریت حرفه ای با تجارت مدرن روابط غیرمعمول را تصحیح می‌کند. حجم عملیات، اثرات دو سویه ای را بر کسب و کار الکترونیک دارد. از آنجایی که استفاده از کسب و کار الکترونیک باعث دستیابی به انبوهی از مشتریان با سلایق مختلف می‌گردد؛ لذا بنگاه‌های فعال در امر تجارت بین‌المللی با گسترش ظرفیت تولیدی و تنوع بخشی به تولیدات کالا و خدمات سعی در جذب مشتریان بیشتر است.

یکی از شرایط مهم دیگر در کسب و کار الکترونیک وجود شبکه ارتباطی قوی همراه با اطمینان بالاست. دسترسی به پهنای باند بالاتر در اختیار هیچ‌کدام از بنگاه‌ها نیست. پهنای باند قسمتی از زیرساختهای نهادینه شده توسط دولت است. هرقدر این پهنا بالاتر باشد، حجم وسرعت اطلاعاتی که ردوبدل می‌کند بیشتر خواهد بود. از این رو با درنظر گرفتن نقش مهمی که این عامل می‌تواند در موقعیت خدمات شبکه با توان بالا داشته باشد، خصوصی‌سازی و مقررات زدایی خدمات ارتباطی به منظور افزایش کارایی در سیستم مخابرات در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته مورد تأکید قرار می‌گیرد.

متغیرهای رفتاری نظیر میزان مهارت نیروی انسانی بنگاه‌ها، حجم سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه و نرخهای دستمزد، از عوامل مهمی هستند که در پذیرش کسب و کار الکترونیک توسط بنگاه‌ها موثرند. هرقدر بنگاه تجاری در سطح بین‌المللی از نیروی انسانی متخصص بیشتری برخوردار باشد و منابع بیشتری را به سرمایه‌گذاری تخصیص دهد، موقعیت بهتری در جذب و پذیرش کسب و کار الکترونیک دارد.

همچنین دستمزدهای بالا همیشه انگیزه عمده ای برای نیروی کار جهت افزایش کارایی و نوآوری به حساب می‌آید. در نتیجه به کارگیری کسب و کار الکترونیک منافع متعددی را به دنبال دارد. علی‌رغم اینکه بسیاری از منافع موجود در شکل یک ذکر گردید، بسیاری از بنگاه‌ها به دلیل پایین بودن هزینه مشارکت را قبول می‌کنند اینترنت باعث ارزانی دسترسی به اطلاعات و بازارهای جهانی می‌شود. این عامل موجب می‌گردد سرعت عمل در بازارهای چند منظوره که برای تولید کالاها و اطلاعات است، بالا برود. به طور بالقوه شکل تازه ای به سازمان دهی زیرساخت مشاغل موجود می‌بخشد و با ارزش گذاری مجدد، راه را برای انجام معاملات تجاری باز می‌کند و با مهندسی مجدد بازرگانی محدودیتهایی که به طور سنتی تولیدکنندگان را از مشتریان جدا می‌ساخت رها می‌سازد. از سوی دیگر، فعالیت‌‎های منفصل و جدا از هم نظیر سفارش، پرداخت و خدمات بعد از فروش، ممکن است به یک فرایند واحد ادغام شده و باعث کاهش هزینه‌های اعتباری گردد. نتیجه چنین فرایندی منتهی به افزایش کارایی و رقابت پذیری در بین بنگاه‌های صادراتی است.

نتیجه‌گیری[ویرایش]

باتوجه به چارچوب تئوریک مطرح شده و بررسی تجربه هند از کسب و کار الکترونیک برای افزایش انگیزه صادراتی پیشنهادات زیر برای بنگاه‌های تجاری فعال در امور بازرگانی به بنگاه‌های بین‌المللی توصیه می‌شود. ورود به سازمان تجارت جهانی و قرار گرفتن در وضعیت رقابتی امری اجتناب ناپذیر است. از این رو استفاده از فناوریهای نوین تجاری در بنگاه‌های صادراتی مورد تأکید قرار می‌گیرد. از آنجا که موفقیت در کسب و کار الکترونیک نیازمند توجه به عوامل جانبی و تأثیرگذار بر آن است؛ لذا مدیریت حرفه ای و به کارگیری نیروی کار متخصص برای تقویت کسب و کار الکترونیک برای بنگاه‌ها توصیه می‌شود.

منابع[ویرایش]

عباس محمدی زاد. کارشناس حسابداری علمی کاربردی مالیاتی استان قم- ۱۳۹۳ ج۲

جستارهای وابسته[ویرایش]

Электро́нный би́знес (англ. Electronic Business), Е-бизнес, И-бизнес, e-Business — бизнес-модель, в которой бизнес-процессы, обмен бизнес информацией и коммерческие транзакции автоматизируются с помощью информационных систем. Значительная часть решений использует Интернет-технологии для передачи данных и предоставления Web-сервисов. Впервые термин прозвучал в выступлении бывшего генерального директора IBM Луиса Герстнера.

Электронный бизнес — совокупное понятие для множества классов ИС, автоматизирующих коммерческую работу предприятия. Помимо электронной коммерции, ориентированной на взаимодействие с потребителем в сфере продаж, осуществляется поддержка всей цепочки создания добавленной стоимости предприятия.

Подобного рода тотальная автоматизация имеет ряд неоспоримых преимуществ, а именно:

  • Снижение издержек на оплату труда;
  • Отсутствие рисков, связанных с человеческим фактором (ошибки, утечка информации, воровство, больничные и т.п.);
  • Увеличение скорости выполнения операций, а как следствие – скорости самого бизнеса (зарабатывания денег);
  • Сокращение, а в ряде моделей бизнеса и полное отсутствие материальных активов организации (весь бизнес распределен в киберпространстве — нет ни офиса, ни сотрудников, ни материальных товаров);
  • Высокая скорость масштабирования бизнеса. Информация в электронном виде может копироваться по заданным алгоритмам со скоростью света;
  • Исчезновение расстояний между продавцом и покупателем. Находясь в самолете над Австралией можно с легкостью продать лыжи покупателю из Канады;
  • Возможность даже небольшим организациям конкурировать с гигантами в своей отрасли.

И много других. Как прямых, так и косвенных.[1]

Электронный бизнес является сферой активного возникновения и использования инноваций, а также поисковых междисциплинарных исследований. Это подтверждается наличием большого количества научных конференций, посвященных данной проблематике, а также деятельностью большого количества исследовательских центров, занимающихся поиском новых решений для электронного бизнеса. Технологические решения или интегрированные системы для электронного бизнеса предлагают практически все крупные компании-производители компьютеров, сетевого оборудования и программного обеспечения: IBM, Hewlett-Packard, Compaq, Intel, Sun Microsystems, Cisco Systems, Microsoft, Computer Associates International, Navision и т.д.

Развитие электронной торговли и электронных средств взаимодействия отмечено как одно из приоритетных направлений программы «Электронная Россия».

Сегодня электронный бизнес – это широкая сфера деятельности, в которой работают специалисты разного профиля.

В мире существует большое количество профессиональных ассоциаций в области электронного бизнеса.

Состояние области электронного бизнеса, существующие в нем научные и практические проблемы, обсуждаются на многих конференциях, посвященных данной тематике.

Во многих учебных заведениях мира существуют программы обучения в области электронного бизнеса: программы подготовки бакалавров, магистров, программы дополнительного образования в этой области, программы МВА, аспирантура.   Образование в области электронного бизнеса ориентировано на подготовку высококвалифицированных специалистов для работы в крупных онлайновых и оффлайновых компаниях. Магистры готовятся как менеджеры высшего звена (в перспективе - СЕО, CTO, директор по экономике и информатике).[2]

История

История электронного бизнеса уходит корнями в начало революции в сфере информационных технологий 1960—1970-х годов. Стремительное развитие ИКТ — собирательного названия отраслей микроэлектроники, компьютерной техники и телекоммуникаций — сделало возможным упростить и удешевить обмен данными между и внутри предприятий. Безбумажные технологии электронного обмена данными (EDI, далее ЭОД) начали внедрять крупные корпорации, чтобы снизить нагрузку и издержки документарной работы, а также повысить скорость обмена.

Классы промышленных систем электронного бизнеса

Существует несколько классов информационных систем, используемых предприятиями для автоматизации бизнеса:

  • ERP (англ. Enterprise Resource Planning) — ИС управления ресурсами предприятия.
  • CRM (англ. Customer Relationship Management) — ИС управления взаимодействием с клиентами.
  • BI (англ. Business Intelligence) — ИС сбора, анализа и представления бизнес информации.
  • ECM (англ. Enterprise Content Management) — ИС управления информацией и документами на предприятии.
  • HRM (англ. Human Resource Management) — ИС управления персоналом.
  • SCM (англ. Supply Chain Management) — ИС управления цепочками поставок.

По прогнозу IDC, общий объём рынка электронного бизнеса к 2003 году достигнет 1,6 трлн долл., причём 1,4 трлн долл. из них будут приходиться на В2В-предложения.[источник не указан 2702 дня]

Согласно прогнозам eMarketer, доходы от электронного бизнеса во всем мире в 2001 году составили 336 млрд долл., в 2002 году — 686,3 млрд долл., а в 2003 году — 1,26 трлн долл.[источник не указан 2702 дня]

См. также

Примечания

Литература

  • Алексеева Т.В., Бабенко В.В., Давидавичене В.В., Дик В.В. и др. Электронный бизнес / Под общей редакцией В.В. Дика и А.И. Уринцова. — М.: Горячая линия - Телеком, 2015. — 542 с. — 1500 экз. — ISBN 978-5-9912-0503-0.
  • Юрасов А.В. Основы электронной коммерции. Учебник для вузов. — 2-е изд., перераб. и доп.. — М.: Горячая линия - Телеком, 2015. — 500 с. — 500 экз. — ISBN 978-5-9912-0333-3.