کرومولین سدیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کرومولین سدیم
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
5,۵′-(2-hydroxypropane-1,3-diyl)bis(oxy)bis(4-oxo-4H-chromene-2-carboxylic acid)
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.com International Drug Names
رده بارداری B
تجویز topical: oral, nasal spray, inhaled, eye drops
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی ۱٪
نیمه‌عمر 1.3 hours
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 16110-51-3 YesY
کد ATC A07EB01 D11AH03 (WHO)‎ R01AC01 (WHO)‎ R03BC01 (WHO)‎ S01GX01 (WHO)‎
پاب‌کم CID 2882
بانک‌دارو DB01003
کم‌اسپایدر 2779 YesY
UNII Y0TK0FS77W YesY
KEGG D07753 YesY
ChEBI CHEBI:۵۹۷۷۳ YesY
ChEMBL CHEMBL74 N
داده‌های شیمی
فرمول C23H16O۱۱ 
وزن مولکولی 468.367 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 N(what is this?)  (verify)

کرومولین سدیم (به انگلیسی: Cromolyn Sodium)

رده درمانی: تثبیت کننده غشاء سلول

اشکال دارویی: افشانه دهانی یا افشانه بینی

موارد مصرف[ویرایش]

کرومولین سدیم یکی از آنتی هیستامین‌های پرمصرف است که در درمان حساسیت تنفسی به مواد آلرژن مؤثر است. این دارو همچنین در پیشگیری از آزاد شدن هیستامین از واکوئلهای سلولهای ایمنی در آسم و رینیت آلرژیک مصرف می‌شود؛ و همچنین مصرف کردن آن برای کسانی که آلرژی و آسم دارند توصیه می‌شود؛ و مصرف زیاد آن برای بدن ضرر دارد.

مکانیسم اثر[ویرایش]

کرومولین Cromoglicic acid تثبیت کننده غشاء ماست سل‌ها است و مانع آزاد شدن هیستامین از واکوئلهای سلولهای ایمنی می‌شود. هیستامین نقش اصلی را در واکنشهای حساسیتی دارد. کرومولین سدیم بدین ترتیب مانع آزاد شدن واسطه‌های شیمیایی مانند هیستامین، سروتونین، SRS_Aاز ماستوسیت‌ها شده عملاً از بروز نشانه‌های حاصل از برخوزد پادتن زا وپادتن (آنتی ژن وآنتی کور) جلوگیری می‌کند.

تاریخچه[ویرایش]

کرومولین سدیم (Disodium Cromoglycate) یاDSCG در سال ۱۹۶۵ بوسیله آلتونیان(Altounian)در انگلستان معرفی شد و اثرات ایجاد شده آن اثبات شد. پس از بررسی‌های مداوم بالینی بالاخره این دارو در سال۱۹۶۹ نخست در انگلستان به بازار آمد.

عوارض جانبی[ویرایش]

سرگیجه، احساس ضعف، افزایش خس خس سینه یا تنگی نفس، بثورات جلدی یا کهیر، تورم صورت، لب‌ها، پلک‌ها، داخل دهان، دست‌ها یا پاها، درد قفسه صدری، لرز، ادرارکردن دردناک یا مشکل، سردرد شدید، درد یا تورم مفاصل. اثرات معمول دارو عبارتند از سرفه، خشکی دهان یا گلو، تهوع، گرفتگی بینی، یا سوزش گلو.

جستارهای وابسته[ویرایش]

حساسیت

هیستامین

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷