کتاب‌درمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کتاب درمانی (به آلمانی: Bibliotherapie) یکی از شیوه‌های درمانی است که با استفاده از فن کتاب خواندن انجام می‌شود. کودکان هنگام استفاده از کتاب، سه فرایند را تجربه می‌کنند: همانند سازی، درگیر شدن احساسات و یافتن راه حل مناسب. این روش درمان اگر به درستی انجام گیرد، سودهای بسیاری در پی دارد، از جمله تخلیهٔ احساسات، همانند سازی کودک با شخصیت داستان، فعال شدن تخیل کودک، تجربهٔ لحظه‌های شاد و تقویت تفکر مثبت. کتاب‌درمانی راهی مناسب برای کاهش فشارهای روحی و جسمی است که استفاده از آن در موارد ویژه پیشنهاد می‌شود.

کتاب درمانی چیست؟[ویرایش]

کتاب درمانی "روان درمانی با استفاده از فن کتاب خواندن است. اصطلاح"کتاب‌درمانی" از دو واژهٔ "بیبلیوس" به معنای کتاب و "تراپیا" به معنای درمان گرفته شده‌است. کارشناسان، این روش درمانی را در حوزه‌های مختلف گسترش داده‌اند و می‌کوشند تا از این شیوه که به نظر می‌رسد کم و بیش فراموش شده‌است، برای درمان بسیاری از اختلالات روانی و جسمی نه تنها کودکان، بلکه بزرگسالان نیز بهره ببرند.

منابع[ویرایش]

  • اشرفی ریزی، حسن، در آمدی بر مطالعه و نقش خدمات ویژ ه کتابخانه‌های عمومی در توسعه فرهنگ

مطالعه، تهران: چاپار، ١٣٨٣

  • تبریزی، مصطفی و تبریزی، امید، کتاب درمانی، تهران: فراروان ١٣٨٨
  • بلوچ زراعتکار، کیمیا، تأثیر کتاب درمانی بر افسردگی خقیق (خفیف) دانشجویان دختر دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران، پایان‌نامه کارشناسی ارشد دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، ١٣٨٣
  • پریرخ، مهری و ناصری، زهرا، بررسی میزان تأثیر برنامه‌های کتاب درمانی بر کاهش پرخاش گری کودکان، مجله علمی پژوهشی مطالعات ادبیات کودک دانشگاه شیراز، شماره ١، ص ۴١، ١٣٩٠