چندمعنایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

چندمعنایی[۱] (به انگلیسی Polysemy، برگرفته از ریشه یونانی : πολυ = «زیاد»، «تعدد» و σήμα = «نشانه»، «علامت»، «اسم») در روانشناسی زبان به نوعی از آرایه یک کلمه یا یک عبارت و غیره) و نشانه‌هایی برای ریشه‌های معانی لغات، بزرگ می‌باشد. این آرایه مفهومی محوری در علوم اجتماعی، مطالعات رسانه ای محسوب می‌شود.

از انواع گونه‌های این آرایه می‌توان به مواردی که معانی یک لغت تشکیل شده از فعل ها، اسم‌ها و حتی صفت‌های متفاوت است اشاره نمود که تنها با مطالعه و اشاره‌ای جزئی به این موارد می‌توان معنی یا ریشۀ کلمه ی مورد نظر را یافت.

نمونه[ویرایش]

به نمونه‌هایی از چندمعنایی در زبان فارسی اشاره می‌کنیم.

  • دلتا
  1. دلتا (سومین حرف از حروف الفبای یونانی)
  2. دلتا (در دانش جغرافیا زمینی است مثلثی شکل که از آبرفت رودخانه پدید آمده باشد)
  • ساعت
  1. زمان
  2. وسیلهٔ سنجش زمان

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «چندمعنایی» [زبان‌شناسی] هم‌ارزِ «polysemy»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر دوازدهم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۶۶-۸ (ذیل سرواژهٔ چندمعنایی)