چمان (نکا)
چمان
چمون | |
|---|---|
روستا | |
| [[پرونده:
چمان چمون روستا مختصات: ۳۶°۳۸′۵۵٫۰۰″ شمالی ۵۳°۱۴′۵۶٫۰۰″ شرقی کشور ایران استان مازندران شهرستان نکا بخش مرکزی دهستان قرهطغان حکومت • دهیار خلیل خانی جمعیت ۴۲۵ نفر (سرشماری ۹۵)|250px]] | |
| مختصات: ۳۶°۳۸′۵۵٫۰۰″ شمالی ۵۳°۱۴′۵۶٫۰۰″ شرقی / ۳۶٫۶۴۸۶۱۱۱°شمالی ۵۳٫۲۴۸۸۸۸۹°شرقی | |
| کشور | ایران |
| استان | مازندران |
| شهرستان | نکا |
| بخش | مرکزی |
| دهستان | قرهطغان |
| بنیانگذاری | ۹۵۰ سال پیش |
| حکومت | |
| • دهیار | مهندس حاج خلیل خانی |
| جمعیت | ۴۲۵ نفر (سرشماری ۹۵) |
چمان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران.روستای چمان در شمال غربی شهرستان نکا قرار دارد.مردمان روستای چمان اغلب قومیت طبری دارند و به زبان مازندرانی(طبری) سخن میگویند.قدمت روستای چمان به بیش از پانصد سال پیش باز میگردد. نام روستای چمان از واژه چمن برگرفته شده است.واین نام به منظور سرسبز بودن،پوشش گیاهی غنی و دشت های وسیع و خرم روستای چمان انتخاب شده است.روستای چمان از شمال به روستای حاجی محله،از جنوب به روستای نودهک،از شرق به روستای دوقانلو و از غرب به روستای زید علیا منتهی میشود.[۲]
جمعیت و پیشینه تاریخی
[ویرایش]این روستا در دهستان قرهطغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۷ نفر (۱۲۴خانوار) بودهاست.قابل توجه این که این تعداد جمعیت طی سی سال گذشته تقریباً ثابت بودهاست. این روستای زیبا با مردمان خونگرم یکی از بهترین روستاهای منطقه میباشد. روستای چمان از دوره سلجوقیان و غزنویان وجود داشته و جز اموال مستقیم و خالصه پادشاه بوده است. به طوری که خود پادشاه ملکشاه سلجوقی به گروهی دستور داده بود تا در این مکان کشاورزی کنند و دهکده ای تشکیل بدهند . همینطور به دلیل اینکه دوره سلجوقیان به عصر شیشه معروف است تعدادی شیشه های باستانی در اراضی و زمین های روستای چمان پیدا شده است .[۳]
منابع
[ویرایش]- ↑ «: کمیته تخصصی نام نگاری و یکسانسازی نامهای جغرافیایی ایران :». بایگانیشده از اصلی در ۲۹ اوت ۲۰۱۱. دریافتشده در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱.
- ↑ Ahmad Moazzam, MohammadMehdi; Amin, MohammadMehdi (2014). "Advanced oxidation treatment of composting leachate of municipal solid waste by ozone-hydrogen peroxide". International Journal of Environmental Health Engineering. 3 (1): 21. doi:10.4103/2277-9183.138415. ISSN 2277-9183.
- ↑ درگاه ملی آمار ایران
