پینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پینگ Ping یک ابزار شبکه‌ای است که برای آزمایش میزان دسترسی‌پذیری یک میزبان در شبکهٔ پروتکل اینترنت به کار می‌رود و می‌تواند زمان رفت و برگشت برای بسته‌های فرستاده شده از میزبان تا یک رایانهٔ مقصد را بر حسب میلی ثانیه محاسبه کند.

پینگ به وسیله فرستادن یک بسته درخواست انعکاس با پروتکل ICMP به هدف منتظر ماندن برای گرفتن پاسخ از نوع ICMP عمل می‌کند. در این فرایند زمان رفت و برگشت محاسبه می‌شود و هر گونه از دست دادن بسته ثبت می‌شود. در آخر نتیجه چاپ شده از این فرایند، جمع‌بندی‌های آماری از پاسخ بسته‌های رسیده شامل بیشترین، کمترین، میانگین زمان رفت و برگشت بسته‌ها و گاهی انحراف معیار از این میانگین خواهد بود.

کاربرد ابزار پینگ، بیشتر برای آزمایش وصل بودن یا نبودن کامپیوتر میزبان می‌باشد؛ اگر شبکه ارتباطی به درستی ایجاد شده باشد زمان تأخیر بین دو کامپیوتر به نمایش در خواهد آمد. پینگ، گزینه‌های خط فرمانی مختلفی دارد که در هر سیستم‌عاملی متفاوت است که می‌تواند بنا به نیاز ما حالت‌های خاص عملیاتی را فعال کند. این گزینه‌ها می‌توانند سایز بستهٔ آزمایشی را تغییر اندازه دهد، یا انجام پینگ به صورت تکراری برای دفعات محدود یا انجام دادن سیل پینگ ping flood (نوعی از حملات DoS) است.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «‎ Ping ‎». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۰ مارس ۲۰۱۰.