پل پلیو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پل پلیو
Paul Pelliot
زادهٔ ۲۸ مهٔ ۱۸۷۸(1878-05-28)
پاریس
مرگ ۲۶ اکتبر ۱۹۴۵ میلادی (۶۷ سال)
پاریس, فرانسه
ملیت مردم فرانسوی
زمینه فعالیت چین باستان
سازمان کلژ دو فرانس
École Française d'Extrême-Orient
استادهای دیگر Édouard Chavannes
Sylvain Lévi
دانشجوهای دیگر Paul Demiéville
شناخته شده برای Dunhuang manuscripts discovery
پل پلیو
چینی 伯希和
پل پلیو در پوشش چینی

پل پلیو(به فرانسوی: Paul Pelliot) (زادهٔ ۲۸ مه ۱۸۷۸ - مرگ ۲۶ اکتبر ۱۹۴۵) اکتشاف‌گر منطقهٔ آسیای میانه و چین‌شناس فرانسوی بود.

وی در آغاز در اندیشهٔ پیسوتن به سرویس خارجی فرانسه بود، در نتیجه به آموختن زبان چینی پرداخت و شاگرد سیلون لوی و ادوار شاوان شد. او به کار در مدرسه فرانسوی خاور دور در هانوی پرداخت. در ۱۹۰۰ به پکن فرستاده‌شد تا کتاب‌هایی چینی را برای کتابخانهٔ مدرسه بیابد. این همزمان بود با شورش مشتزن‌ها در چین، او در سفارت‌خانهٔ فرانسه در پکن گیر افتاد و به زد و خورد با شورشیان پرداخت. دلاوری او در زمان این شورش سبب شد تا بدو نشان لژیون دونور داده‌شود. پلیو در بیست و دو سالگی به هانوی بازگشت و استاد زبان‌های چینی در مدرسه شد. در آینده او به استادی کلژ دو فرانس هم رسید.

او در غرب چین توانست نوشته‌هایی از زبان از میان رفتهٔ تخاری را بیابد.

در جریان جنگ جهانی یکم او به عنوان وابستهٔ نظامی در چین خدمت کرد. مرگ او به دلیل بیماری سرطان روی‌داد. یک گالری در موزه گیمه به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Paul Pelliot," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Paul_Pelliot&oldid=442052472 (accessed October 29, 2011).