پایگاه فضایی چابهار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پایگاه فضایی چابهار نام پایگاه ملی پرتاب ماهواره ایران است که خبر شروع طرح مطالعاتی آن را حمید فاضلی سرپرست سازمان فضایی ایران برای اولین بار در روز ملی فناوری فضایی سال ۹۰ منتشر کرد. این پایگاه در ابعاد ۵ در۵ هکتار ایجاد می‌شود. یکی از دلایل ایجاد پایگاه ملی فضایی در این منطقه نزدیک بودن این منطقه به اقیانوس هند و کم جمعیت بودن آن است. براساس مصوبات شورای عالی فضایی ، مدیریت کلان این پایگاه بر عهده سازمان فضایی است و در حال حاضر نقطه‌یابی و فعالیت آمایش سرزمینی تاسیس پایگاه ملی پرتاب انجام و نقطه نهایی انتخاب شده است.[۱]

اهداف راه اندازی پایگاه ملی پرتاب[ویرایش]

این پایگاه به عنوان یک مرکز پرتاب غیرنظامی پیش بینی شده و قرار است در زمینه پرتاب موجود زنده، پرتاب ماهواره‌های سنجشی و ماهواره مخابراتی در مدار زمین اهنگ فعالیت کند بنابر این، این پرتاب‌ها به شرایط ویژه‌ای نیاز دارد و حتی الامکان باید در شرایط نزدیک به منطقه استوایی صورت گیرد تا هزینه‌های پرتاب و انجام مانورهای مداری آن به حداقل رسد. پایگاه ملی پرتاب با هدف انجام آخرین آزمایش‌های تاکتیکی قبل از پرواز مانند یکپارچه سازی، همسان سازی و سازگاری بین ماهواره‌ها و ماهواره برها ایجاد می‌شود.[۱]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «پایگاه پرتاب ملی در منطقه چابهار ایجاد می‌شود»(افارسی)‎. خبرگزاری ایرنا، ۲۱ مرداد ۹۱. بازبینی‌شده در ۲۳ بهمن ۹۱.