ویلیام اچ. مک‌ریون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ویلیام مک‌ریون
ADM William H. McRaven 2012.jpg
رئیس سامانهٔ دانشگاه تگزاس
دوره مسئولیت
۵ ژانویه ۲۰۱۵ – ۳۱ مه ۲۰۱۸
پس ازفرانسیسکو سیگاروا
پیش ازلری فاکنر
اطلاعات شخصی
زاده
ویلیام هری مک‌ریون

۶ نوامبر ۱۹۵۵ ‏(۶۷ سال)
پینهورست، کارولینای شمالی، کارولینای شمالی، ایالات متحده
همسر(ان)جورجان بردی مک‌ریون
جایزه‌هاDefense Distinguished Service Medal ribbon.svg Defense Distinguished Service Medal (3)
Defense Superior Service Medal ribbon.svg Defense Superior Service Medal (2)
Legion of Merit ribbon.svg لژیون افتخار (۲)
Bronze Star Medal ribbon.svg نشان ستاره برنزی (۲)
خدمات نظامی
وفاداری ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت۱۹۷۷–۲۰۱۴
درجهUS Navy O10 infobox.svg دریابد
فرماندهستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا
فرماندهی مشترک عملیات ویژه
Special Operations Command Europe
یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی [نیازمند منبع]
جنگ‌ها/عملیات‌جنگ خلیج فارس
جنگ خلیج فارس
جنگ خلیج فارس
عملیات آزادی بلندمدت
جنگ در افغانستان (۲۰۰۱ تاکنون)
جنگ عراق
مرگ اسامه بن لادن

ویلیام هری مک‌ریون (انگلیسی: William Harry McRaven؛ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۵۵) دریابُد (امیر چهارستارهٔ) بازنشستهٔ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است که از ۸ اوت ۲۰۱۱ تا ۲۸ اوت ۲۰۱۴ به عنوان نهمین فرمانده ستاد عملیات ویژه ایالات متحدهٔ آمریکا خدمت کرد. وی از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ ریاست سامانهٔ دانشگاه تگزاس را بر عهده داشت.

مک‌ریون پیش‌تر از ۱۳ ژوئن ۲۰۰۸، تا اوت ۲۰۱۱ به عنوان فرماندهِ فرماندهی مشترک عملیات ویژه (JSOC)[۱] و از ژوئن ۲۰۰۶ تا مارس ۲۰۰۸ به عنوان فرماندهِ فرماندهی عملیات ویژهٔ اروپا (SOCEUR) خدمت می‌کرد. وی علاوه بر وظایف خود به عنوان COMSOCEUR، به عنوان اولین مدیر مرکز هماهنگی نیروهای عملیات ویژهٔ ناتو (NSCC) گمارده شد، جایی که وی مسؤول ارتقای توانایی‌ها و قابلیت همکاری همهٔ نیروهای عملیات ویژه ناتو شد. مک‌ریون پس از بیش از ۳۷ سال خدمت در ۲۸ اوت ۲۰۱۴ از نیروی دریایی آمریکا بازنشسته شد.[۲]

از مک‌ریون به‌عنوان گزینهٔ احتمالی برای معرفی به عنوان وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا توسط جو بایدن رئیس‌جمهور نام برده شد.[۳] با این حال، بایدن ژنرال بازنشسته لوید آستین را معرفی کرد.

منابع[ویرایش]

  1. "Joint Special Operations Command Change of Command" (Press release). USSOCOM. June 13, 2008. Archived from the original on July 14, 2008. Retrieved August 18, 2018.
  2. "Navy SEAL behind bin Laden mission hails from San Antonio". KENS. May 4, 2011. Archived from the original on 5 May 2011. Retrieved May 4, 2011.
  3. Hirsh, Michael. "Biden and Flournoy Have Clashed Over Policy in Past". Foreign Policy (به انگلیسی). Retrieved 2020-11-21.

پیوند به بیرون[ویرایش]

مناصب نظامی
پیشین:
استنلی مک‌کریستال
فرمانده فرماندهی مشترک عملیات ویژه
۲۰۰۸–۲۰۱۱
پسین:
جوزف ووتل
پیشین:
Eric Olson
فرمانده ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا
۲۰۱۱–۲۰۱۴
سِمَت‌های علمی
پیشین:
فرانسیسکو سیگاروا
رئیس سامانه دانشگاه تگزاس
۲۰۱۵–۲۰۱۸
پسین:
James Milliken