ولادیمیر نمیروویچ-دانچنکو
ولادیمیر نمیروویچ-دانچنکو | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۳ دسامبر ۱۸۵۸ |
| درگذشت | ۲۵ آوریل ۱۹۴۳ (۸۴ سال) |
| ملیت | روسی |
| پیشه | نمایشنامهنویس |
| آثار برجسته | ایده ایجاد مدرسهٔ تئاتر هنری مسکو |
| سبک | رئالیسم سوسیالیستی |
| جوایز | جایزه گریبایدوف |
ولادیمیر ایوانوویچ نمیروویچ-دانچنکو (۲۳ دسامبر ۱۸۵۸ – ۲۵ آوریل ۱۹۴۳) نویسنده و نمایشنامهنویس روسی زاده گرجستان بود. وی در تئاتر هنری مسکو به عنوان دراماتورگ و مشاور ادبی کنستانتین استانیسلاوسکی فعالیت میکرد. ایده ایجاد مدرسهٔ تئاتر هنری مسکو از اوست.[۱]
زندگینامه
[ویرایش]او در منطقهای در حومه شهر پوتی در گرجستان امروزی که آن زمان بخشی از روسیه تزاری بود از خانوادهای ارمنی - اوکراینی متولد شد. پدر او افسر ارتش روس بود. او تحصیلات پایه خود را در شهر تفلیس گذراند و برای ادامه تحصیل راهی دانشگاه دولتی مسکو شد. در سال ۱۸۷۹ تحصیل را به جهت پرداختن به تئاتر ترک کرد و در سال ۱۸۸۱ در نخستین نمایش رسمی خود ایفای نقش نمود. او بنیانگذار مدرسه تئاتر هنری مسکو بود و در همان سال نیز درگذشت. او استاد اولگا کنیپر و وسولد مایرهولد بوده است.
در سال ۱۸۹۱ او مربی هنر نمایشی در انجمن فیلارمونیک مسکو شد. اولگا نیپر، وسوولود میرهولد، و یوگنی واختانگف تنها تعدادی از بازیگران و کارگردانانی بودند که تحت تأثیر او قرار گرفتند و در نهایت در صحنه روسیه به رسمیت شناخته شدند. نمیروویچ-دانچنکو به عنوان یک معلم، ایدههای خود را در مورد هنر تئاتر بیان کرد، که مهمترین آنها، مانند نیاز به تمرینهای طولانیتر و سازمان یافته و سبک بازیگری کمتر سفت و سخت، متعاقباً توسط کنستانتین استانیسلاوسکی در سیستم روش بازیگری خود گنجانده شد. در سال ۱۸۹۷، نمیروویچ دانچنکو که متوجه شد صحنه روسیه به اصلاحات اساسی نیاز دارد، جلسه ای با استانیسلاوسکی برای تشریح اهداف و سیاستهای یک تئاتر جدید، تئاتر بازیگر، که اولین بار به نام تئاتر هنر و عامه پسند مسکو نامیده شد، تشکیل داد. اگرچه به استانیسلاوسکی بر روی صحنه بردن آثار اقتدار مطلق داده شد، اما کمکهای نمیروویچ-دانچنکو قابل توجه بود. او هم بهعنوان تهیهکننده و هم بهعنوان مشاور ادبی، مسئولیت اصلی خواندن و انتخاب نمایشنامههای جدید را برعهده داشت و به استانیسلاوسکی دربارهٔ تفسیر و صحنهپردازی نیز آموزش میداد.
نمیروویچ-دانچنکو هم آنتون چخوف و هم ماکسیم گورکی را تشویق کرد تا برای تئاتر بنویسند، و او را به خاطر احیای موفق مرغ دریایی چخوف پس از شکست تاسف بار در تئاتر الکساندرینسکی میدانند. نمیروویچ دانچنکو با اعمال اصلاحات دراماتیک تئاتر هنری مسکو در اپرای سبک، استودیوی موزیکال هنری مسکو را در اوایل دهه ۱۹۲۰ تأسیس کرد و با روی صحنه بردن La Périchole و Lysistrata در شهر نیویورک (۱۹۲۵) به موفقیت چشمگیری دست یافت. زندگینامه او با عنوان زندگی من در تئاتر روسیه (۱۹۳۶) ترجمه شد.
فعالیتها
[ویرایش]او تئاتر را برپایه کارهای ماکسیم گورکی و آنتوان چخوف و با الهام از فئودور داستایوفسکی و لئون تولستوی دنبال میکرد. او از نمایشنامه نویسان قدرتمند شوروی و از مهمترین چهرههای ادبی شوروی سوسیالیستی بشمار میرفت. از مهمترین آثار او میتوان به نمایش آنا کارنینا در سال ۱۹۳۷ سه خواهر در سال ۱۹۴۰ و پیش از آنها به برادران کارامازوف در سال ۱۹۱۰ اشاره کرد.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Школа-студия МХАТ: История. mhatschool.theatre.ru
- تئاتر تجربی از استانیسلاوسکی تا پیتر بروک، جیمز روز اونز، سروش، ۱۳۶۹
- "In Hollywood with Nemirovich-Danchenko". Sergei Bertensson, Paul Fryer (به انگلیسی).
پیوند به بیرون
[ویرایش]- افراد روس ارمنیتبار
- افراد روس اوکراینیتبار
- افراد گرجستانی ارمنیتبار
- اهالی ازورگتی
- اهالی گوریا
- برندگان جایزه استالین
- تئاتر سده ۱۹ (میلادی)
- تئاتر سده ۲۰ (میلادی)
- خاکسپاریها در گورستان نووودویچی
- دانشآموختگان دانشگاه دولتی مسکو
- درگذشتگان ۱۹۴۳ (میلادی)
- دریافتکنندگان نشان پرچم سرخ کار
- دریافتکنندگان نشان لنین
- زادگان ۱۸۵۸ (میلادی)
- کارگردانان اپرای اهل روسیه
- کارگردانان تئاتر اهل اتحاد شوروی
- کارگردانان تئاتر اهل روسیه و شوروی
- کارگردانان تئاتر روسیه و اتحاد شوروی
- نمایشنامهنویسان اهل اتحاد شوروی
- نمایشنامهنویسان اهل امپراتوری روسیه
- نمایشنامهنویسان اهل روسیه
- هنرمندان مردمی اتحاد شوروی
- هنرمندان مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه