هواگرد سبک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هواگرد سبک گونه‌ای هواگرد است که بیشینه وزن برخاست آن ۷۶۷۰ کیلوگرم (۱۲۵۰۰ پوند) یا کمتر است.[۱]

هدف استفاه از بسیاری از هواگردهای سبک، جابجایی تجاری مسافران، محموله، بازرسی، عکس‌برداری هوایی، استفاده شخصی و دیگر فعالیت‌های مشابه است.

نمونه هواپیمای سبک[ویرایش]

سسنا ۱۷۲ پر استفاده‌ترین و پر تولیدترین هواپیمای سبک

از نمونه هواگردهایی سبکی که دارای بالاترین مقدار بیشینه وزن برخاست هستند می‌توان به د هویلند کانادا دی‌اچ‌سی-۶ تویین اتر و بیچ‌کرافت بی۲۰۰ سوپر کینگ ایر اشاره کرد.[۲][۳]

استفاده[ویرایش]

بیشترین استفاده از هواگردهای سبک در نظارت هوایی مانند بررسی هوایی لوله‌ها است.[۴] از آنها برای جابجایی محموله‌های سبک، سرویس دهی به شرکت‌های هوایپمایی منطقه‌ای، تبلیغ هوایی و جابجایی محدود مسافر نیز استفاده می‌شود.[۵] دستور العمل پروازهای شخصی برای هواپیماهای سبک نیز لازم‌الاجرا است. زیرا بسیاری از پروازهای شخصی توسط هواپیماهای سبک انجام می‌شوند. پر استفاده‌ترین و پر تولیدترین هواپیمای سبک سسنا ۱۷۲ است. از هواپیماهای سبک بزرگتر مانند توربوپراپ دوقلو و جت‌های بسیار سبک برای اهداف تجاری استفاده می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Crane, Dale: Dictionary of Aeronautical Terms, third edition, page 308. Aviation Supplies & Academics, 1997. ISBN 1-56027-287-2
  2. Viking Air. "Twin Otter Series 400". Retrieved 20 December 2016. 
  3. Jackson, Paul; Munson, Kenneth; Peacock, Lindsay. Jane's All the World's Aircraft. Jane's Information Group. ISBN 0-7106-2684-3. 
  4. Collins, Mike (August 6, 2009). "Piper project honors pipeline patrols". aopa.org. Aircraft Owners and Pilots Association. Retrieved 20 December 2016. 
  5. "Mountain Air Cargo". Retrieved December 30, 2012. 

منابع[ویرایش]