سسنا ۱۷۲
| سسنا ۱۷۲ اسکای‌هاوک | |
|---|---|
 | |
| یک سسنا ۱۷۲ هنگام برخاستن در کالیفرنیا | |
| کاربری | هواپیمای سبک چندمنظوره و آموزشی |
| کشور سازنده | ایالات متحده آمریکا |
| تولیدکننده | سسنا |
| نخستین پرواز | ۱۲ ژوئن ۱۹۵۵[۱] |
| معرفی‌شده در | ۱۹۵۶ |
| وضعیت | در حال تولید[۲] |
| ساخته‌شده | ۱۹۵۶–۱۹۸۶؛ ۱۹۹۶–اکنون[۳] |
| تعداد ساخته‌شده | بیش از ۴۵٬۰۰۰ فروند[۱] |
| توسعه‌یافته از | سسنا ۱۷۰ |
| گونه‌ها | سسنا تی-۴۱ مسکالرو |
سسنا ۱۷۲ اسکای‌هاوک (انگلیسی: Cessna 172 Skyhawk) خانواده‌ای از هواپیماهای سبک چهارسرنشینه، تک‌موتوره و بال‌بالا است که شرکت سسنا تولید آن را در ۱۹۵۶ آغاز کرد. طرح ۱۷۲ از سسنا ۱۷۰ پدید آمد، اما به‌جای ارابهٔ فرود دُم‌چرخ مدل پیشین به ارابه فرود سه‌چرخه مجهز شد. نخستین نمونه در ۱۲ ژوئن ۱۹۵۵ پرواز کرد و ادارهٔ هوانوردی آمریکا در نوامبر همان سال گواهی نوع آن را صادر کرد.[۱][۴]
سادگی هدایت، ارابهٔ فرود ثابت، پایداری پروازی و هزینهٔ عملیاتی نسبتاً پایین باعث شده است ۱۷۲ به‌ویژه در آموزش خلبانی و هوانوردی عمومی کاربرد گسترده‌ای پیدا کند. بیش از ۴۵ هزار فروند از خانوادهٔ ۱۷۲ به مشتریان تحویل شده است و سازنده آن را پرشمارترین هواپیمای تک‌موتورهٔ تاریخ هوانوردی معرفی می‌کند.[۱][۲] تولید این هواپیما در ۱۹۸۶، هم‌زمان با توقف تولید هواپیماهای پیستونی سسنا در پی افزایش هزینه‌های مسئولیت حقوقی، متوقف شد. پس از تغییر قوانین مسئولیت تولیدکنندگان هواپیما در آمریکا، تولید با مدل ۱۷۲آر در ۱۹۹۶ از سر گرفته شد.[۳]
تاریخچه و طراحی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
سسنا برای طراحی ۱۷۲ بدنهٔ سسنا ۱۷۰ را مبنا قرار داد و با افزودن چرخ دماغه، فرود و هدایت زمینی را برای خلبانان کم‌تجربه آسان‌تر کرد. این تغییر با روندی هم‌زمان بود که هواپیماهای سبک آمریکایی به سوی استفادهٔ گسترده‌تر از ارابهٔ فرود سه‌چرخه حرکت می‌کردند.[۵] طرح پایه در دهه‌های بعد بدون تغییر بنیادی باقی ماند، اما شکل بدنه، ارابهٔ فرود، موتور و تجهیزات پروازی بارها اصلاح شدند. مدل ۱۷۲ای در ۱۹۶۰ دم عمودی مایل را معرفی کرد و از مدل ۱۷۲دی در ۱۹۶۳، پایین‌تر آمدن بخش عقبی بدنه امکان افزودن پنجرهٔ عقب و بهبود دید خلبان را فراهم کرد.[۶]
پس از وقفهٔ ده‌سالهٔ تولید، مدل ۱۷۲آر در ۱۹۹۶ گواهی گرفت و با موتور تزریق سوخت لایکومینگ عرضه شد. مدل ۱۷۲اس اسکای‌هاوک اس‌پی از ۱۹۹۸ با نسخهٔ ۱۸۰ اسب‌بخاری موتور لایکومینگ آی‌او-۳۶۰ جایگاه اصلی را در تولید گرفت و همین گونه پایهٔ مدل کنونی است.[۶] نمونه‌های امروزی به مجموعهٔ اویونیک دیجیتال گارمین جی۱۰۰۰ ان‌ایکس‌آی مجهز هستند، در حالی که پیکربندی اصلی چهارسرنشینه، بال بالا و ارابهٔ فرود ثابت حفظ شده است.[۲]
کاربرد و گونه‌ها
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]کاربرد اصلی ۱۷۲ در آموزش اولیهٔ خلبانی، پرواز شخصی و سفرهای کوتاه هوانوردی عمومی است. دید مناسب از کابین، سرعت واماندگی پایین و رفتار نسبتاً قابل پیش‌بینی هواپیما سبب شده است شمار زیادی از مدارس خلبانی در کشورهای مختلف آن را در ناوگان آموزشی خود به کار گیرند.[۲] دوام طرح را همچنین می‌توان در این واقعیت دید که هواپیماهای تولیدشده در دهه‌های نخست همچنان در شمار زیادی از کشورها فعال‌اند، در حالی که نمونه‌های جدید همان آرایش کلی را با موتور، سامانه‌های ایمنی و اویونیک جدید ترکیب می‌کنند.
گونهٔ نظامی خانواده با نام تی-۴۱ مسکالرو شناخته می‌شود. نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در ۱۹۶۴ تعداد ۱۷۰ فروند تی-۴۱ای را برای آموزش مقدماتی و غربال‌گری داوطلبان خلبانی سفارش داد و در ۱۹۶۷ نیز ۳۴ فروند دیگر خرید. آکادمی نیروی هوایی آمریکا در ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹ نیز ۵۲ فروند تی-۴۱سی با موتور نیرومندتر دریافت کرد.[۷]
مشخصات فنی (۱۷۲اس)
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]داده‌های زیر مربوط به سسنا ۱۷۲اس اسکای‌هاوک در تولید کنونی است.[۲]
مشخصات عمومی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- خدمه: ۱ خلبان
- ظرفیت: ۳ مسافر
- طول: ۸٫۳ متر
- دهانهٔ بال: ۱۱٫۰۰ متر
- ارتفاع: ۲٫۷ متر
- وزن خالی پایه: ۷۶۲ کیلوگرم
- بیشینه وزن برخاست: ۱٬۱۵۷ کیلوگرم
- موتور: یک موتور چهارسیلندر لایکومینگ آی‌او-۳۶۰-ال۲ای، هواخنک
- توان: ۱۸۰ اسب بخار (۱۳۴ کیلووات)
- ملخ: دوپرهٔ فلزی مک‌کالی با گام ثابت
عملکرد
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- بیشینه سرعت گشت‌زنی: ۲۳۰ کیلومتر بر ساعت
- بیشینه برد: ۱٬۱۸۵ کیلومتر
- سقف پرواز خدمتی: ۴٬۲۶۷ متر
- بیشینه نرخ اوج‌گیری: ۲۲۳ متر بر دقیقه
- سرعت واماندگی: ۸۹ کیلومتر بر ساعت
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]پانویس
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- 1 2 3 4 "سالگرد نخستین پرواز سسنا اسکای‌هاوک" (in English). تکسترون اوییشن. 12 ژوئن 2020. Retrieved 21 اوت 2026.
- 1 2 3 4 5 "سسنا اسکای‌هاوک" (in English). تکسترون اوییشن. Retrieved 21 اوت 2026.
- 1 2 Marsh, Alton K. (5 ژوئن 2013). "آخرین نمونهٔ قدیمی در برابر نخستین نمونهٔ جدید" (in English). انجمن مالکان و خلبانان هواپیما. Retrieved 21 اوت 2026.
- ↑ "گواهی نوع شمارهٔ 3ای12" (in English). اداره هوانوردی فدرال. Retrieved 21 اوت 2026.
- ↑ "داستان هواپیماهای دُم‌چرخ" (in English). موزه ملی هوافضای اسمیتسونین. Retrieved 21 اوت 2026.
- 1 2 "تاریخچهٔ سسنا 172" (in English). انجمن سسنا فلایر. Retrieved 21 اوت 2026.
- ↑ "سسنا تی-41ای مسکالرو" (in English). موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا. Retrieved 21 اوت 2026.
منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- "سسنا اسکای‌هاوک" (in English). تکسترون اوییشن. Retrieved 21 اوت 2026.
- "گواهی نوع شمارهٔ 3ای12" (in English). اداره هوانوردی فدرال. Retrieved 21 اوت 2026.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]