نظریه نامتغیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظریه نامتغیر نام نظریه‌ای در ریاضیات است.

پیشینه[ویرایش]

نظریه نامتغیر توسط هیلبرت در سال ۱۸۹۲ مطرح شد و بعدها توسط سیلوستر توسعه یافت. مبنای آن نامتغیرهایی است که زیگفرید هانریش آرونهولد برای اشکال مکعبی سه‌تایی کشف کرد.

بیان ریاضی[ویرایش]

طبق نظریه نامتغیر برای یک دنباله نامتناهی از شکل‌ها با n متغیر  :

شکست در تجزیه (پاسخ نامعتبر MathML همراه SVG یا PNG جایگزین (توصیه شده برای مرورگرهای مدرن و ابزارهای کمکی) ("Math extension cannot connect to Restbase.") از سرور "/mathoid/local/v1/":): {\displaystyle S = F_1, F_2, F_3, etc }

یک عدد m وجود دارد به طوری که دنباله را می‌توان به صورت زیر نوشت:

شکست در تجزیه (پاسخ نامعتبر MathML همراه SVG یا PNG جایگزین (توصیه شده برای مرورگرهای مدرن و ابزارهای کمکی) ("Math extension cannot connect to Restbase.") از سرور "/mathoid/local/v1/":): {\displaystyle F = A_1F_1 + A_2F_2 + ... + A_mF_m }

که شکست در تجزیه (پاسخ نامعتبر MathML همراه SVG یا PNG جایگزین (توصیه شده برای مرورگرهای مدرن و ابزارهای کمکی) ("Math extension cannot connect to Restbase.") از سرور "/mathoid/local/v1/":): {\displaystyle A_i } شکل‌ها و n متغیرها می‌باشند.

منابع[ویرایش]

  • Carl B. Boyer, A history of mathematics, 2nd edition, by John Wiley & Sons, Inc., page 606, 1991

جستارهای وابسته[ویرایش]