نشانه‌گذاری لهستانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نشانه‌گذاری لهستانی (به انگلیسی: Polish notation) یا نشانه‌گذاری پیشوندی (به انگلیسی: prefix notation) روشی برای نشانه‌گذاری عبارات محاسباتی، منطقی و جبری است. در این نوع نشانه‌گذاری، عملگر‌ها قبل از عملوند‌ها قرار می‌گیرند. به عبارت دیگر، عملگرها سمت چپ عملوندها قرار دارند. مثلا عبارتی که دو عدد ۲ و ۳ را با هم جمع می‌کند به صورت ‎(+ ۲ ۳)‎ نوشته می‌شود که عملگر + قبل از عملوندهای ۲ و ۳ قرار دارد. در حالت پیشرفته‌تر، عملوندها می‌توانند یک عبارت دیگر باشند که این عبارت‌ها هم دارای عملگرهای خاص خود هستند. برای مثال، عبارت میانوندی زیر را در نظر بگیرید:

(۵ − ۶) * ۷

عبارت پیشوندی معادل آن به صورت زیر است:

* (− ۵ ۶) ۷

از آنجا که عملگرهای محاسباتی ساده به صورت دودویی هستند (عملگر دودویی به عملگری میگویند که دو عملوند داشته باشد)، تمام نمایش‌های پیشوندی آن بدون ابهام هستند و می‌توان از قرار دادن پرانتزها صرف نظر کرد. به عنوان مثال، عبارت مثال قبل می‌تواند حتی به صورت ساده‌تر هم نوشته شود:

* − ۵ ۶ ۷

برای تبدیل عبارات میانوندی به پیشوندی می‌توان از یک پشته کمک گرفت.

همچنین ببینید[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Polish notation»، ویکی‌پدیای en، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۳).