نسبت تصویر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

به نسبت پهنا به ارتفاع یک فریم یا تصویر در اصطلاح نسبت تصویر (به انگلیسی: Aspect ratio) گفته می‌شود. هر تصویر دارای دو Aspect ratio است، یکی برای کادر تصویر و دیگری برای پیکسلهای تشکیل‌دهندهٔ کادر. هر دوربین ممکن است برای ضبط و پخش از نسبت تصویرهای متفاوتی پشتیبانی کند. از Aspect ratioهای مربوط به ضبط تصاویر می‌توان به نسبت تصویرهای ۴:۳ [۴ به ۳] و ۱۶:۹ [۱۶ به ۹] اشاره کرد که نسبت ۴ به ۳ در DV NTSE و نسبت ۱۶ به ۹ در صفحه‌های عریض DV NTSE استفاده می‌شود.[۱]

نسبت تصویر ۴:۳ [۴ به ۳] یا (۱٫۳۳:۱) در تلویزیون‌های معمولی کاربرد دارد که در آن ۴ واحد برای پهنا و ۳ واحد برای ارتفاع در نظر گرفته می‌شود. نسبت تصویر ۱۶:۹ برای پخش فیلم‌های سینمایی و تلویزیون وضوح‌بالا [HDTV] و بعضی فیلم‌های دی‌وی‌دی استفاده می‌شود.[۲]

استانداردهای ویدیویی رایج

9:16 (فیلم عمودی)

به علت استفاده گسترده از تلفن های هوشمند، این نسبت برای مشاهده در حالت عمودی در نظر گرفته شده است. این برنامه توسط اسنپ چت رواج یافت و اکنون نیز توسط توییتر ، تیک تاک و فیس بوک استفاده می شود. استوری های اینستاگرام نیز بر اساس این نسبت ابعاد هستند.

1: 1 (مربع)

صفحه نمایش مربعی به ندرت در دستگاهها و مانیتورها استفاده می شود. با این وجود، مصرف ویدئو در شبکه های اجتماعی به سرعت در حال افزایش است.، ویدیو مربع توسط برنامه های تلفن همراه مانند اینستاگرام محبوب شد و از آن زمان توسط فیس بوک و توییتر نیز پشتیبانی می شود.

استاندارد 4: 3

نسبت (1.3: 1) (عموماً چهار به سه یا چهار در سه خوانده می شود) برای تلویزیون ها در زمان اختراع دوربین های تصویربرداری و بسیاری از مانیتورهای رایانه ای درگذشته استفاده می شد. این نسبت ابعاد مورد استفاده برای فیلم های 35 میلی متری در سینمای صامت بود. همچنین مشابه نسب 1.375:1 است که توسط آکادمی علوم و هنرهای سینمایی به عنوان استاندارد سینمای ناطق تعریف شده است. مطابقت تلویزیون ها با این نسبت ابعاد، فیلم های 35 میلیمتری می توانستند در دهه 1940 و 1950 به طور رضایت بخش مشاهده شوند.

اکثر تلویزیون های مدرن در عوض با صفحه نمایش 16: 9 تولید می شوند. با این حال اکثر سری آیپد اپل از صفحه نمایش 4: 3 استفاده می کنند.

استاندارد 16:10

مقایسه چندین نسبت تصویر متداول در سینما و صنعت تصویر

16:10 (8:5) نسبت ابعادی است که بیشتر برای نمایشگرهای رایانه و تبلت ها استفاده می شود. عرض صفحه نمایش ۱.۶ برابر ارتفاع آن است. این نسبت نزدیک به نسبت طلایی(تقریباً 1.618) است. نمایشگرهای LCD با استفاده از نسبت 16:10 از سال ۲۰۰۳ در بازار انبوه ظاهر شد. تا سال ۲۰۰۸، 16:10 رایج ترین نسبت ابعاد برای نمایشگرهای LCD و نمایشگرهای لپ تاپ شده بود. از سال ۲۰۱۰، نسبت 16: 9 به استاندارد اصلی تبدیل شد و تا سال ۲۰۱۱ نسبت 16:10 تقریباً از محصولات جدید بازار انبوه ناپدید شده بود. طبق گزارش Net Applications، تا اکتبر ۲۰۱۲ سهم بازار نمایشگرهای 16:10 به کمتر از ۲۳ درصد کاهش یافته است.

استاندارد 16: 9

16: 9 (1.7: 1) (عموماً شانزده به نه یا شانزده نهم خوانده می شود) فرمت استاندارد بین المللی HDTV ، تلویزیون دیجیتال غیر HD و تلویزیون صفحه گسترده آنالوگ PALplus است. Hi-Vision ژاپن در ابتدا با نسبت 5: 3 (= 15: 9) شروع شد اما هنگامی که گروه استانداردهای بین المللی نسبت وسیع تری از 5+1⁄3 به 3 (= 16: 9) را معرفی کرد ، تبدیل شد. بسیاری از دوربین های ویدئویی دیجیتال قابلیت ضبط در 16: 9 (= 42:32) را دارند و 16: 9 تنها نسبت ابعاد صفحه عریض است که بطور استاندارد توسط استاندارد DVD پشتیبانی می شود. تولید کنندگان DVD همچنین می توانند نسبتهای وسیع تری مانند 1.85: 1 و 2.39: 1 را در فرمت DVD 16: 9 با چسبندگی سخت یا افزودن نوارهای سیاه داخل خود تصویر انتخاب کنند. با این حال ، اغلب در تلویزیون های انگلیسی در انگلستان در دهه 1990 مورد استفاده قرار گرفت. در حال حاضر همچنین در تلفن های هوشمند ، لپ تاپ و بسیاری از رسانه ها استفاده می شود.

1.85: 1

معادل نسبت عدد صحیح 37:20. وقتی تماشاگران سینما کاهش یافتند ، هالیوود نسبت های صفحه گسترده ای ایجاد کرد تا صنعت فیلم را از تلویزیون متمایز کند ، یکی از رایج ترین آنها نسبت 1.85: 1 بود.

2: 1

نسبت ابعاد 2: 1 برای اولین بار در 1950s برای قالب RKO Superscope استفاده شد.

از سال 1998 ، فیلمبردار ویتوریو استورارو از فرمت "Univisium" که از فرمت 2: 1 استفاده می کند ، حمایت کرد. این دستگاه به گونه ای طراحی شده است که بین نسبت تصویر سینما 2.39: 1 و نسبت پخش تلویزیون HD با نسبت 16: 9 سازش داشته باشد. Univisium در بازار فیلم های تئاتری استقبال چندانی نکرده است ، اما اخیراً توسط Netflix و Amazon Video به ترتیب برای تولیداتی مانند House of Cards و Transparent مورد استفاده قرار گرفته است. این نسبت ابعاد در قالب های کسب شده توسط این بسترهای محتوا استاندارد است و الزاماً یک انتخاب خلاقانه نیست.

علاوه بر این ، برخی از دستگاه های تلفن همراه مانند LG G6 ، LG V30 ، Huawei Mate 10 Pro ، Google Pixel 2 XL ، OnePlus 5T و Sony Xperia XZ3 از فرمت 2: 1 (تبلیغ 18: 9) و همچنین Samsung Galaxy S8 ، Samsung Galaxy Note 8 ، Samsung Galaxy S9 و Samsung Galaxy Note 9 با فرمت کمی مشابه 18.5: 9. آیفون X اپل نیز دارای نسبت صفحه نمایش مشابه 19.5: 9 (2.16: 1) است.

2.35: 1 و 2.39: 1

قالب آنامورفیک تکنیک فیلمبرداری است که از یک تصویر با صفحه عریض بر روی فیلم استاندارد 35 میلی متری یا سایر رسانه های ضبط بصری با نسبت تصویر بومی غیرعریض استفاده می کند. هنگام نمایش ، نسبت تصویر تقریباً 2.35: 1 یا 2.39: 1 (اغلب به 2.4: 1 گرد می شود) است. "نسبت تصویر 21: 9" در واقع 64:27 (= 43:33) یا تقریباً 2.37: 1 است و نزدیک به هر دو نسبت تصویر سینمایی است.

دستگاه های تلفن همراه اکنون از فرمت 21: 9 استفاده می کنند ، مانند Sony Xperia 1.

جستارهای وابسته

منابع

  • محمدی، محمدرضا؛ مینایی، غلامرضا (۱۳۸۹). نرم‌افزارهای چندرسانه‌ای. شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران. شابک ۹۶۴-۰۵-۱۴۳۵-۷.