نان‌چوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نان‌چوان یا نَن‌چوَن (پین‌یین: Nánquán، معنی تحت‌اللفظی: مشت جنوبی) مجموعه‌ای از هنرهای رزمی چینی است که از جنوب رود یانگ‌تسه در چین سرچشمه گرفته‌اند، همچون وینگ‌چون کونگ‌فو و چوی لی فوت کونگ‌فو و هونگ گا.

حرکات قدرتی، تکنیک‌های دست متنوع و تولید صدایی در هنگام اجرای ضربات که همتا و نیای کیای در سبک‌های ژاپنی و کره‌ای است، از مشخصه‌های نان‌چوان است. نن‌گوئن (به معنی چوب جنوبی) و نن‌دائو (به معنی شمشیر پهن جنوبی) از مهمترین سلاح‌های سرد در نان‌چوان به شمار می‌روند.

منابع[ویرایش]