چوی لی فوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

چوی لی فوت (به چینی: 蔡李佛) یکی از هنرهای رزمی چینی و یکی از انواع کونگ فو است که در سال ۱۸۳۶ میلادی توسط هیونگ چان ابداع شد. این سبک معمولاً یکی از سبک‌های جنوبی هنرهای رزمی چینی، معروف به نان‌چوان، محسوب می‌شود، اما در حقیقت از هر دو شیوهٔ‌ شمالی و جنوبی ریشه گرفته‌است.

هیونگ چان، چوی لی فوت را از نام دو استاد خود یعنی چوی فاک و لی یاوسان و کلمه فوت (به معنای بودیسم) گرفته‌است.[۱] در چوی لی فوت تکنیک‌های دست بلند شائولین کونگ فو در کنار ضربات پا و در ترکیب با روش‌های مهم جنوبی قرارگرفته‌است.

منابع[ویرایش]

  1. ‍‍‍کوروش روحانی نسب. تاریخچه چوی لی فوت کونگ فو. . ماهنامه جسم و جان، ش. دوازدهم (اردیبهشت ۱۳۸۲): ۳۵.