میمنت میرصادقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میمنت میرصادقی (ذوالقدر) با تخلص آزاده (زادهٔ ۱۳۱۶ در اصطهبانات، استان فارس) شاعر و ادیب ایرانی است.

میرصادقی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شیراز به پایان رسانید. سپس از دانشگاه تهران موفق به اخذ مدرک لیسانس در رشته ادبیات فارسی گردید. مدتی به کار آموزگاری و تدریس پرداخت ولی بعداً به کتابخانه دانشسرای عالی تهران منتقل شد. وی در سال ۱۳۵۸ شمسی بازنشسته شد.

اشعار میرصادقی بیشتر شعر نو نیمایی و تعداد کمتری غزل هستند. شعر او شعری لطیف، عاشقانه و دلپذیر می‌باشد. طبیعت نقش مهمی در اشعار او دارد. بعضی مواقع اشعارش رنگ اعتراض و جهت‌گیری اجتماعی به خود می‌گیرد. مهمترین دفاتر شعریش عبارتند از:[۱]

آثار[ویرایش]

مجموعه شعر

  • بیداری جویباران - ۱۳۴۷
  • با آبها و آیینه‌ها - ۱۳۵۶
  • جان‌های آفتابی (هیرمند ۱۳۷۹)
  • زیر خونسردترین برف جهان (مروارید ۱۳۸۹)

تحقیق ادبی

  • رمان‌های معاصر فارسی: پیرنگ، شرح و تفسیر: (نویسندگان نسل سوم)، سال نشر: ۱۳۸۶ ناشر: نیلوفر
  • از دیر تا هنوز: برگزیده شعر فارسی از قدیم‌ترین دوران تا انقلاب، سال نشر: ۱۳۸۹ ناشر: اشاره
  • تا صبحدمان - برگزیده آثار شاعران معاصر
  • واژه‌نامه هنر شاعری: فرهنگ تفصیلی اصلاحات فن شعر و سبک‌ها و مکتب، سال نشر: ۱۳۸۹ ناشر: کتاب مهناز

منابع[ویرایش]

  1. زندگینامه مشهورترین شاعران ایران، چنگیزیان، فاضل، انتشارات سرچشمه ،۱۳۸۵ شمسی