میرزا علی‌اکبر معلم دامغانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

میرزا علی‌اکبر معلم دامغانی (۱۲۸۲ – ۱۳۷۶ خورشیدی)، فرزند میرزا محمد اهل دامغان از عارفان شیعه و از دوستان صمیمی سید روح‌الله خمینی بود. وی تحصیلات خود را ابتدا در مشهد و سپس قم ادامه داد. وی خارج فقه را از آیت الله عبدالکریم حائری و در علوم باطن از آیت الله علی اکبر الهیان و سید موسی زرآبادی قزوینی بهره گرفت. میرزا مهدی اصفهانی و شیخ مجتبی قزوینی نیز از اساتید وی بودند. معلم دامغانی بنا به مصالحی از کسوت روحانیت بیرون آمد. وی سی ام آبان ماه ۱۳۷۶ درگذشت.[۱]

علی معلم و محمدعلی معلم دامغانی دو برادرزاده اویند.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]