مگاسونامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نمودار مگاسونامی خلیج لیتویا در سال ۱۹۵۸ که وجود مگاسونامی را ثابت کرد. نمودار حرکت زمین لغزش، حرکت موج و مناطقی که توسط موج (با استفاده از فلش) ویران شده بود را نشان می‌دهد

مگاسونامی (انگلیسی: Megatsunami) موج بسیار بزرگی است که در اثر جابجایی بزرگ و ناگهانی مواد به داخل بدنه‌ای از آب ایجاد می‌شود.

مگاسونامی‌ها ویژگی‌های کاملاً متفاوتی با سونامی‌های معمولی دارند. سونامیهای معمولی در اثر فعالیت‌های تکتونیکی زیر آب (حرکت صفحات زمین) ایجاد می‌شوند و بنابراین در امتداد مرزهای صفحات و در نتیجه زلزله و در پی آن بالا آمدن یا سقوط در کف دریا که حجمی از آب را جابجا می‌کند، رخ می‌دهد. سونامی‌های معمولی امواج کم عمقی را در آب‌های عمیق اقیانوس ایجاد می‌کنند که با نزدیک شدن به خشکی، ارتفاع آن به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد و در مواقعی که قوی‌ترین زمین‌لرزه‌ها به حداکثر ارتفاع حدود ۳۰ متر (۹۸ فوت) می‌رسد.[۱] در مقابل، مگاسونامی زمانی اتفاق می‌افتد که مقدار زیادی از مواد به‌طور ناگهانی در آب یا هر جایی نزدیک به آب سقوط می‌کند (مانند برخورد شهاب‌سنگ یا فعالیت‌های آتشفشانی). آن‌ها می‌توانند ارتفاع موج اولیه بسیار بزرگی داشته باشند که از صدها و احتمالاً تا هزاران متر؛ بسیار فراتر از ارتفاع هر سونامی معمولی است. این ارتفاع موج غول‌پیکر به این دلیل اتفاق می‌افتد که آب در اثر ضربهٔ برخورد یا جابجایی به سمت بالا و بیرون پاشیده می‌شود.

نمونه‌هایی از مگاسونامی‌های مدرن عبارتند از: فوران کراکاتوآ در سال ۱۸۸۳ (فوران آتشفشانیمگاسونامی خلیج لیتویا در سال ۱۹۵۸ (لغزش زمین به خلیج)،

نگاه کلی[ویرایش]

مگاسونامی یک سونامی با دامنه موج اولیه با (ارتفاع) ی است که در ده‌ها، صدها و احتمالاً تا هزاران متر اندازه‌گیری می‌شود. مگاسونامی یک کلاس رویداد جدا از یک سونامی معمولی است و توسط مکانیسم‌های فیزیکی مختلفی ایجاد می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Tsunami Characteristics". Pacific Tsunami Museum. Retrieved 26 July 2021.

پیوند به بیرون[ویرایش]