موریس هولباخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هولباخ
Portrait de Maurice Halbwachs.jpg
زاده March 11, 1877
درگذشته March 16, 1945 (68 سال)
مکتب ساختارگرایی
مهمترین علایق Sociology, philosophy, anthropology, cultural Studies
ایده‌های اصلی Collective memory

موریس هولباخ (به فرانسه [mɔˈʁis ˈalbvaks]؛ ۱۶ مارس ۱۹۴۵–۱۱ مارس ۱۸۷۷) فیلسوف و جامعه‌شناس فرانسوی که بخاطر تکمیل مفهوم حافظه جمعی نام‌آور شد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او که در رِمِس بدنیا آمده بود در اکول نرمال سوپریور فرانسه درس خواند. در آنجا با هنری برگسون که سخت بر او تأثیر گذارد فلسفه خواند. در ۱۹۰۱ دانشنامه فلسفه گرفت. پیش از سفر به آلمان در سال ۱۹۰۴ در چند دانشکده درس داد. در آلمان در دانشگاه گوتینگن درس خواند و به فهرست نویسی کارهای لایبنیتس پرداخت. نامزد هم ویراستاری کار لایبنیتس شد که هیچگاه به بار ننشست. بسال ۱۹۰۵ به فرانسه بازگشت و پس از دیدار امیل دورکهایم به جامعه‌شناسی کشیده شد. دیری نگذشت که به هیئت تحریریه لانی سوسیولوژیک (L'Année Sociologique) پیوست و با ویراستاری بخشهای اقتصاد و آمار همکار فرانسوا سیمان (François Simiand) شد. در سال ۱۹۰۹ به فرانسه بازگشت تا در برلین به مطالعه مارکسیسم و اقتصاد پردازد. هولباخ در سراسر جنگ جهانی اول در وزارت جنگ کشورش کار می‌کرد. کمی پس از پایان جنگ استاد جامعه‌شناسی و آموزش و پرورش در دانشگاه استراسبورگ شد. بیش از یک دهه در این سمت ماند و یکسال مرخصی گرفته در دانشگاه شیکاگو استاد مهمان شد تا اینکه در ۱۹۳۵ به دانشگاه سوربن فراخوانده شد. در سوربن درس جامعه‌شناسی می‌گفت و همکاری تنگاتنگی با مارسل موس داشت و سردبیر آنال دِ سوسیولوژی شد که بجای لانی سوسیولوژیک درمی‌آمد. در سال ۱۹۴۴ یکی از بزرگترین افتخارات فرانسه، کرسی درس کول دو فرانس در روانشناسی اجتماعی به او داده شد. این جامعه گرا (سوسیالیست) دیرین پس از اشغال پاریس توسط نازی‌ها گرفتار گشتاپو و به بوخنوالد تبعید شد و در سال ۱۹۴۵همان‌جا به بیماری شکم روش (اسهال) از دنیا رفت. بخشی از کتابهایش را بیوه اش به کتبخانه مرکز پژوهشهای جامعه‌شناسی (Centre d'études sociologiques) داد که اینک کتابخانه علوم انسانی و اجتماعی پاریس-دکارت سی ان آر اس (Human and Social Sciences Library Paris Descartes-CNRS.) نام دارد.

مهمترین اندیشه‌ها[ویرایش]

مهم‌ترین کمک وی به علم جامعه‌شناسی در کتابش حافظه جمعی (La Mémoire collective)، ۱۹۵۰ آمده که در آن این نظریه را جا انداخت که جامعه می‌تواند حافظه‌ای جمعی داشته باشد و این حافظه بستگی به چارچوب اجتماعی دارد که گروه در آن جای گرفته است. از این رو نه تنها با حافظه فردی بلکه با حافظه گروهی سر و کار داریم که بیرون و فراتر از فرد می‌زید. در نتیجه درک افراد از گذشته بستگی تنگاتنگی با آگاه گروهی دارد. کتاب مهمی هم در خودکشی دارد بنام علل خودکشی (Les Causes du suicide) که در سال ۱۹۳۰ درآمد. در این کتاب به دقت از پی امیل دورکهایم رفته نظریه‌های او در این باره را شرح و بسط داده است.

کتابشناسی[ویرایش]

  • Halbwachs, Maurice, On collective memory, Chicago (IL), The University of Chicago Press, 1992
  • translated from: Les cadres sociaux de la mémoire, Paris, Presses Universitaires de France, 1952, originally published in Les Travaux de L'Année Sociologique, Paris, F. Alcan, 1925
  • edited, translated and introduction by Lewis A. Coser, includes a translation of the conclusion of: La Topographie légendaire des évangiles en terre sainte: étude de mémoire collective, Paris, Presses Universitaires de France, 1941
  • Halbwachs, Maurice, The collective memory, New York, Harper & Row Colophon Books, 1980, 182 pages
  • pdfs of chapters 1 and 2 available (pp. 22–49 and 50-87) on UCSB Collective Memory seminar website
  • translated from: La mémoire collective, Paris, Presses Universitaires de France, 1950
  • introduction by Mary Douglas, includes a translation of: ‘La mémoire collective chez les musiciens’, Revue philosophique, no. 3 – 4 (1939)
  • Michel Verret, Lectures sociologiques: Bourdieu, Passeron, Hoggart, Halbwachs, Janet, Le Play, Girard, Naville, Paris, Harmattan, 2009 (ISBN 978-2-296-10391-7).

Dietmar Wetzel, Maurice Halbwachs, Konstanz, UVK Verlagsgesellschaft, 2009 (ISBN 978-3-86764-106-7

منابع[ویرایش]

برگردان از ویکی‌پدیای انگلیسی