منوچهر کی‌مرام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از منوچهر کی مرام)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
منوچهر کی‌مرام
منوچهر کی مرام.jpg
زمینهٔ کاری فیلم‌نامه‌نویس
زادروز ۱۳۰۶
تهران،
مرگ اواخر آذر ۱۳۸۲
، فرانسه
ملیت ایرانی
محل زندگی اقامت در فرانسه از سال ۱۳۵۷
علت مرگ سکته قلبی
سال‌های نویسندگی ۱۳۳۵ - ۱۳۵۴
مدرک تحصیلی فارغ‌التحصیل دامپزشکی

منوچهر کی‌مرام (زاده ۱۳۰۶ در تهران - درگذشته ۱۳۸۲ پاریس) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران بود. او تا زمان انقلاب یکی از پرکارترین فیلم‌نامه‌نویسان سینمای تجاری ایران محسوب می‌شد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

منوچهر کی‌مرام در سال ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد، او فارغ‌التحصیل دکترای دامپزشکی بود و سال‌ها در وزارت کشاورزی و اداره دامپروری به خدمت اشتغال داشت، اما آنچه بیشتر مورد علاقه او بود و به آن شناخته می‌شد نویسندگی داستان برای مجلات هفتگی تهران و فیلمنامه برای سینمای ایران بود.

وی فعالیت سینمایی خود را به عنوان نویسنده با فیلم «مرجان» (۱۳۳۵) به کارگردانی شهلا ریاحی آغاز کرد.

او در زمانی نوجوانی، به دلیل آشنایی پدرش با عبدالحسین نوشین، کارگردان و بازیگر تئاتر، به کلاس‌های او در حزب توده راه یافت و در نمایشنامه «توپاز» که نوشین به صحنه آورد نقش کوچکی ایفا کرد وعلاقه به تئاتر و نمایشنامه از همان جا بود که در او پا گرفت.

کی‌مرام درسال ۱۳۲۵ که نخستین داستانش را نوشت تا وقوع انقلاب اسلامی، حدود پانصد داستان با اسامی مستعار و بیشتر برای مجله زن روز بیش از چهل نمایشنامه برای رادیو و تلویزیون، حدود بیست نمایشنامه برای تئاتر و سی فیلمنامه برای سینمای آن زمان نوشت.

آخرین اثر او کتاب "رفقای بالاً خاطرات او از حزب توده است که ده سال پیش در تهران منتشر شد و به تجدید چاپ هم رسید.

کی‌مرام حدود دوازده سال پیش در گفتگویی با بی‌بی‌سی درباره فیلمنامه‌نویسی برای سینمای ایران، از جمله گفت:

"اصولا آن سینمایی که من بیشتر تویش کار می‌کردم یا آلوده بودم، به این ترتیب نبود که من سناریوام را بنویسم و بگذارم زیربغلم و بگردم یک کارگردان پیدا کنم که این سناریو را فیلم بکند. در حقیقت مهم بازیگر اول فیلم بود که داستان روی کی نوشته شود. ما باید می‌دیدیم که کدام تهیه کننده برای کدام بازیگر دنبال سناریو می‌گردد؛ بنابراین سناریو را اساس بازیگر و مثل لباس بر تن او می‌دوختیم. نظریاتی که تهیه‌کننده می‌داد بعد از این مرحله بود. یعنی می‌گفت این دو" بزن بزن " کم داره یا دو تا آهنگ و آواز کم داره یا اینکه می‌گفت این جا خوب است اشکی بگیریم، وایده‌هایی از این قبیل. من هم تا آنجا که می‌شد به خورد قصه داد سعی می‌کردم این کار را بکنم.

منوچهر کی‌مرام بر اثر سکته قلبی در اواخر آذر ۱۳۸۲ در فرانسه درگذشت. پیکر وی بعدازظهر شنبه بیستم دسامبر ۲۰۰۳، کی‌مرام در «گورستان مون‌پارناس» پاریس به خاک سپرده شد.

فعالیت‌ها[ویرایش]

  • فعالیت در مطبوعات با اسم‌های مستعار شادی و پروین در سال ۱۳۲۵.
  • فعالیت در مجله زن روز به عنوان داستان‌نویس.
  • فعالیت در رادیو و تئاتر به عنوان نمایشنامه نویس.
  • عضو گروه تئاتر فردوسی (از ۱۳۲۶ تا ۱۳۲۷)
  • بازیگر در تئاتر سعدی (از ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۲)

فیلمنامه[ویرایش]

  • فراشباشی (۱۳۵۴)
  • بنده خدا (۱۳۵۳)
  • آقا مهدی کله‌پز (۱۳۵۲)
  • آسمون بی ستاره (۱۳۵۰)
  • شاطر عباس (۱۳۵۰)
  • عزیز قرقی (۱۳۵۰)
  • عمو یادگار (۱۳۵۰)
  • تاکسی عشق (۱۳۴۹)
  • حسن فرفره (۱۳۴۹)
  • شهر هرت (۱۳۴۹)
  • عدل الهی (۱۳۴۸)
  • قهوه‌خانه قنبر (۱۳۴۸)
  • مردان روزگار (۱۳۴۸)
  • نعره طوفان (۱۳۴۸)
  • ببر مازندران (۱۳۴۷)
  • به امید دیدار (۱۳۴۷)
  • بی‌گناهی در شهر (۱۳۴۷)
  • داش احمد (۱۳۴۶)
  • دختر طلا (۱۳۴۶)
  • نیم وجبی (۱۳۴۶)
  • مرجان (۱۳۳۵)

کتاب‌ها[ویرایش]

  • رفقای بالا (زندگی‌نامه)

منابع[ویرایش]