مرتضی برغانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آقاسید مرتضی برغانی (زادهٔ 1238 ش [۱]- درگذشت ۱۳۰۸ ش[۲]) از اساتید بنام خوشنویسی در خط نستعلیق در اواخر دوره قاجار و از شاگردان ممتاز میرزا محمد رضا کلهر بود.

مرتضی برغانی از نظر اشاعه هنر خوشنویسی و شیوه نستعلیق‌نویسی کلهر، مهمترین شاگرد میرزای کلهر محسوب می‌شود؛ چرا که او این شیوه را به دو فرزند خود حسین و حسن میرخانی تعلیم داد. این دو استاد که با یک واسطه شاگردان مرحوم کلهر به‌شمار می‌روند از بنیانگذاران انجمن خوشنویسان ایران بودند و در آموزش خوشنویسان معاصر کوشش بسیار کردند و موفقیت چشمگیری بدست آوردند.

او مدتی در هندوستان بسر برد و آثاری را برای چاپ سنگی نوشت که در آخر آنها «مرتضی الحسینی البرقانی» رقم شده است.[۳]

در واقع سید مرتضی برغانی تنها یا دست‌کم مهمترین حلقه اتصال خوشنویسان معاصر به سلسله خوشنویسان دوره قاجار است.

پانویس[ویرایش]

  1. موسسه آفرینش های هنری آستان قدس رضوی
  2. قلیچ‌خانی، حمیدرضا. فهرست خوشنویسان دوران قاجار تا معاصر
  3. بیانی، مهدی ص ۸۹۸

منابع[ویرایش]

  • زعیمی، خسرو. "از نستعلیق تا نستعلیق". ماهنامه هنر و مردم. دوره ۱۶، ش ۱۸۱. آبان ۱۳۵۶. ص: ۳۶-۵۴
  • بیانی، مهدی. احوال و آثار خوشنویسان. انتشارات علمی. چاپ دوم. تهران ۱۳۶۳ش
  • انجمن خوشنویسان اصفهان
  • قلیچ‌خانی، حمیدرضا (۲۷ خرداد ۱۳۸۹). «فهرست خوشنویسان دوران قاجار تا معاصر». پایگاه اطلاع‌رسانی خوشنویسی ایران. دریافت‌شده در ۷ دی ۱۳۸۹.