محراب کلیسا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نمونه‌ای از محراب کلیساهای دوره بیزانتین
دو تابوک در کلیسای شهر ترفوت آلمان.

محراب کلیسا (به انگلیسی: absis) یا تابوک[۱] (نام‌های دیگر: مُخارجه، محراب گنبددار) در معماری رومی به فضای متقارنی که به وسیلهٔ نیم‌کره یا نیم‌طاق پوشیده‌شده‌است گفته می‌شود و برون‌نشسته در ساختمان کلیساها هستند که شکلی نیم‌دایره دارند و گنبدی نیم‌کره‌ای نیز بر آن‌ها قرار دارد بعضی تابوک‌ها دیواره‌ای چندضلعی دارند.

در معماری رومی, معماری روم شرقی و معماری گوتیک صومعهمسیحی، کلیسای جامع و معماری کلیسا به صورت دایره‌وار در ساختمان اصلی در بالای قربانگاه بدون توجه به شکل سقف قرار می‌گیرد. ممکن است شکل سقف کلیسا تخت، شیبدار، گنبدمانند، کروی باشد.

گالری[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. واژهٔ فارسی از: لغت‌نامهٔ دهخدا
  • ویکی‌پدیای انگلیسی